،  بر کسی پوشیده نیست که انگلیس از دیرباز یکی از بازیگران محوری و البته پشت‌پرده در قالب تحولات منطقه خاورمیانه بوده است. دولت انگلیس در تعیین بسیاری از معادلات سنتی در خاورمیانه ایفای نقش داشته و البته که سیاست های منافقانه آن موجب شده تا بسیاری از این دولت، تصویری منفی در ذهن داشته باشند.

از این رو، به تازگی شاهد جلوه ای جدید از سیاست انگلیسی در قالب تحولات خاورمیانه بوده ایم. ماجرا از این قرار است که منابع خبری اعلام کرده اند دولت انگلیس قصد دارد به زودی دولت و ملت فلسطین را به رسمیت بشناسد! خبری که به محض منتشر شدن با بازتاب های گسترده ای در فضای رسانه ای و تحلیلی رو به رو شده است. با این حال، حداقل به دو دلیل، باید این مساله را نه نمودی از حسن نیت بلکه همچون جلوه ای از سیاست‌های خباثت آمیز انگلیسی‌ها ارزیابی کرد.

اول اینکه اساسا خودِ دولت انگلیس از بانیان تاسیس رژیم اشغالگر قدس بوده است. در حقیقت، نطفه رژیم صیهونیستی توسط انگلیسی ها در منطقه غرب آسیا بسته شد و انگلیس بود که حقوق و منافع ملت فلسطین را پایمال کرد و این ملت را برای بیش از پنج دهه با بحران ها و رنج های جدی رو به رو کرده است. جالب اینکه اکنون همین دولت مدعی است که می خواهد دولت فلسطین را به رسمیت بشناسد. به نظر می رسد انگلیسی ها بجای این موضع گیری خود باید پاسخگوی ظلم و رنجی باشند که برای بیش از هفت دهه به مردم فلسطین تحمیل کرده اند.

نکته دوم اینکه دولت انگلیس در شرایطی از شناسایی دولت و ملت فلسطین سخن می گوید که لندن بیشترین میزان کمکهای نظامی و اطلاعاتی را به اشغالگران اسرائیلی در راستای پیشبرد دستورکارهایشان در خاورمیانه کرده و می کند. در حقیقت، باید این سوال را مطرح کرد که چطور دولت انگلیس سیلی از تسلیحات را به اسرائیل برای اعمال جنایت علیه مردم فلسطین می دهد اما در صحنه سیاسی و و دیپلماتیک از اراده خود برای به رسمیت‌شناختن دولت فلسطین حرف می زند.

این موضوع در نوع خود حقیقتا مضحک است و از یک پارادوکس عمیق حکایت دارد. در عین حال، به نظر می‌ر‌سد بخش قابل توجهی از موضع گیری دولت انگلیس در این رابطه نیز ناشی از فشارهای روانی و سیاسی زیادی است که از ناجیه افکار عمومی خود و جهان متحمل می شود. به بیان ساده تر، انگلیسی ها به این مساله رسیده اند که اگر چنین نکنند، باید صورت حساب های سنگینی را به واسطه تضعیف قدرت نرم خود در جهان پرداخت کنند.