، در روزهای اخیر، دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا و تیم سیاست خارجی و امنیت ملی وی، بر شدت تهدیدات خود علیه جبهه مقاومت در منطقه غرب آسیا افزوده اند. گاه و بیگاه شاهدیم که ترامپیست ها از حمله به عراق، یمن، ماجراجویی های تازه در غزه و حتی حمله به ایران سخن می‌گویند.

به تازگی نیز شاهد بوده ایم که ترامپ در موضع گیری گفته که همه باید هفتم اکتبر که سالگرد عملیات طوفان الاقصی است را به یاد داشته باشند زیرا در سالگرد این رویداد در سال جاری قرار است اتفاقات بزرگی بیفتد. تهدیدات ترامپ علیه غرب آسیا و به طور خاص علیه ایران به قدری گسترده بوده که حتی تحلیلگران آمریکایی نیز به آن اشاره داشته اند و سعی در رمزگشایی از دلایل حقیقی این مساله دارند. از این رو، در رابطه با معادله مذکور، بایستی دو مولفه را مد نظر داشت.

اول اینکه به نظر می رسد ترامپ مثل همیشه در حال انجام یک بازی روانی و تبلیغاتی است. او فردی است که ماهیت کنشگری سیاسی خود را صرفا بر پایه شو و نمایش تعریف کرده و اگر این ویژگی ها را از او بگیریم، ترامپ به پدیده ای ضدِ خود تبدیل خواهد شد.

حال در این شرایط، ترامپ با تشدید مواضع تهاجمی و لفاظی های خود علیه کشورمان و جبهه مقاومت، به نوعی سعی دارد از آماده شدن و تقویت قدرت این جبهه در غرب آسیا جلوگیری کند. به بیان ساده تر، ترامپ بر آن است تا نوعی ناامنی روانی را به جبهه مقاومت تحمیل کند و از این رهگذر، راه برای پیشبرد دستورکارهای مطلوب خود به ضرر این جبهه در منطقه هموار سازد. در این راهبرد، ترامپ تا حد زیادی همسو با رژیم اشغالگر قدس و اقدامات تجاوزکارانه آن در سطح منطقه است.

نکته دوم اینکه رئیس جمهور آمریکا با تشدید مولضع تهاجمی علیه جبهه مقاومت در غرب آسیا، به زعم خود سعی دارد ایران را در فضای فعال شدن مکانیسم ماشه تحت فشار قرار دهد تا امتیازاتی که مطلوب غرب است را به قدرت های غربی بدهد. به بیان ساده تر، ترامپ و صهیونیست ها به دنبال اعمال فشار بر ایران هستند و اروپا هم در صحنه دیپلماتیک سعی دارد به زعم خود میوه این فشارها را بچیند و از ایران امتیازات متنوعی بگیرد. معادله‌ای که البته مقام های کشورمان بارها تاکید کرده اند رنگ واقعیت به خود نخواهد گرفت و صرفا یک توهم ساده‌انگارانه است. با این همه، لازم است که در رابطه با این فشارها، کاملا آگاهانه برخورد کنیم.