به گزارش خبرگزاری موج، بابک رضایی در متن پیام خود آورده است: «دوازدهم اردیبهشت، سالگرد خاموشی بزرگمردی است که موسیقی او روایتگر عشق و تاریخ این سرزمین بود. محمدرضا لطفی را باید فراتر از یک موسیقیدان صرف دانست. شخصیتی منحصر بفرد، معلمی بی‌نظیر، نوازنده‌ای متبحر، ملودی‌پردازی بی‌بدیل و مدیری توانا.

هر زخمه‌اش روایتی از عشق و مقاومت بود و هر نوایش، یادگاری از اصالت هنر ایران و صدای تار او فریادِ جامعه‌ای زنده بود و در روزگار آشفتگی، نغمه‌هایش پناهگاهِ جان‌های تشنه.

امروز در هر نغمه تار و سه‌تار، ردپای آموزه‌ها و روحِ او را می‌توان جست. لطفی رفت، اما هنرش جاودانه ماند و بر ماست قدر بزرگانی چون او را بدانیم از ایشان بیاموزیم و تجربیاتشان را به‌کار بندیم.

یادش گرامی و راهش پررهرو باد.»