، از همان نخستین روزهای حضور ترامپ در کاخ سفید تا به امروز، وی و البته بنیامین نتانیاهو نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس، لفاظی های گسترده ای را علیه جریان مقاومت در منطقه غرب آسیا و به طور خاص ایران مطرح کرده اند. به عنوان مثال، نتانیاهو در موضع گیری مضحکی مدعی شده که رژیم صهیونیستی بنا دارد تا کارِ ایران تمام کند! و یا ترامپ تاکید کرده که می خواهد کل ساکنان نوار غزه را از این منطقه اخراج کند و آن را اشغال کرده و یک تفرجگاه توریستی را در آن بسازد.

ورای این ها، ترامپ به تازگی در موضع گیری اعلام کرده که اگر نتانیاهو بخواهد جنگ علیه مردم غزه را از سرگیرد، وی به طور کامل از او پشتیبانی خواهد کرد. البته که ترامپ در سطحی کلان کلکسیونی از مواضع تهاجمی را علیه کشورها و قطب های مختلف قدرت در دنیا هم ایراد کرده است. گویی هم ترامپ و هم نتانیاهو، سعی دارند تا جای ممکن قدرتنمایی کنند. درست به همین دلیل هم است که مدام ژست قدرت می گیرند. با این حال، واقعیت کاملا متفاوت از آنچیزی است که ترامپ و نتانیاهو در مواضع کلامی خود ذکر می کنند. نه نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس و نه رئیس جمهور آمریکا، هیچکدام در موقعیت قدرتنمایی و به رخ کشیدن به ظاهر قدرتشان به دیگران نیستند.

در واقع، وجه مشترک هر دویِ آن ها این است که برای فرار از بحران هایی که خود و رژیمهای متبوعشان را محاصره کرده، سلسله ای از مواضع تهاجمی را علیه دیگر کشورها و ملت ها مطرح می کنند و از این رهگذر سعی دارند موقعیت خودشان را به ظاهر قوی و تثبیت‌شده جلوه دهند. این در حالی است که از یک سو، نتانیاهو با فشارهای سیاسی فزاینده داخلی و منطقه ای و بین المللی رو به رو است و حتی در خودِ اراضی اشغالی هم معتقدند که حیات سیاسی وی به نقطه پایان رسیده و اسرائیل با ادامه حضورش در قدرت، شانسی برای بقای بیشتر نخواهد داشت.

اکنون طیف های گسترده ای در اراضی اشغالی اعتقاد دارند که شکست در جنگ غزه، محصول مدیریت نتانیاهو بوده است. فردی که از سوی دیوان لاهه به عنوان جنایتکار جنگی شناخته شده و حکم بازداشت بین المللی وی به یک بدنامی و رسوایی بزرگ برای اشغالگران اسرائیلی تبدیل شده است. از سوی دیگر، ترامپ هم در مدت کمتر از دو ماه که از حضورش در قدرت می گذرد، سیلی از تنش های داخلی و بین المللی را علیه آمریکا و موقعیت آن ایجاد کرده است.

چنانکه برخی نشریان غربی نظیر وال اسریت ژورنال و یا اکونومیست به صراحت اذعان می کنند که ترامپ یک احمق است و خیلی زود جهان را علیه آمریکا متحد خواهد کرد. موضوعی که سناریوی انزوای آمریکا را همچون دوره نخست حضور وی در قدرت، تکرار خواهد کرد.

حال اینکه می بینیم یکچنین افرادی ژست قدرت می گیرند و جریان مقاومت در منطقه غرب آسیا را تهدید می‌کنند و مدام لفاظی های تهاجمی دارند، بیش از هر زمان دیگری گزاره ای متوهمانه به نظر می رسد. موضوعی که باید آن را در قالب جنگ شناختی صهیونیست ها و آمریکا علیه محور مقاومت ارزیابی کرد و البته که هوشیاری در برابر آن کاملا ضروری است.