​، حسین سیمایی در نشست با نمایندگان تشکل‌های اسلامی دانشجویان از طیف‌های مختلف سیاسی تاکید کرد: از فعالان دانشجویی انتظار می‌رود ضمن بیان انتقادات به عملکرد و برنامه‌های ما در آموزش عالی، راهکارهای اصلاحی خود را نیز اعلام کنند. در واقع دانشجویان قشر بیدار جامعه و آگاهی‌بخش سایر اقشار هستند و به همین علت نظرات آنان می‌تواند چراغ راه مدیران و مسئولان باشد.

وی افزود: دیدار با تشکل‌های دانشجویی در اولویت برنامه‌های من بود اما به دلیل ضرورت برخی کارهای زیربنایی و اجرایی و همچنین مسائل تدوین بودجه در مهلت قانونی، این دیدار کمی با تاخیر برگزار می‌شود.

سیمایی فعالیت اجتماعی و فرهنگی در دانشگاه‌ها را یک ضرورت مهم دانست و گفت: هدف ما تربیت نیروی متخصص فرهنگی است که نسبت به مسائل پیرامون خود حساس باشد و احساس مسئولیت اجتماعی کند.

پس از سخنان اولیه وزیر، نمایندگان تشکل‌ها به طرح دیدگاه‌های خود پرداختند که بیش از دو ساعت به طول انجامید. 

وی در پاسخ به پرسش‌هایی که در باره شیوه انتصاب روسای دانشگاه‌ها  مطرح شده بود؛ گفت: تعداد انتصاب روسای دانشگاه‌ها پس از دو ماه از آغاز به کار دولت چهاردهم از تعداد انگشتان دو دست هم کمتر است و پیش از انتصاب آنها استعلام از نهادهای نظارتی مرتبط صورت گرفته است.

وی تاکید کرد: انتخاب رئیس دانشگاه بدون توجه به مسائل جناحی صورت می‌گیرد و تاکید بر این است که رئیس دانشگاه یک کنش‌گر سیاسی نباشد.

وزبر علوم شاخص‌های انتخاب رئیس دانشگاه را داشتن مقبولیت در میان اعضای هیئت علمی و بدنه دانشگاه، داشتن قدرت اجماع‌سازی و توافق‌ و همچنین روحیه کار با همه طیف‌ها و سلیقه‌ها اعلام کرد و گفت: رئیس دانشگاه‌هایی که تاکنون انتخاب شده‌اند از جایگاه علمی سطح بالایی برخوردار هستند.

وزیر علوم میدان دادن به تشکل‌های دانشجویی را شرط احیای کرسی‌های آزاداندیشی در دانشگاه‌ها اعلام کرد و گفت: استقلال و آزادی مزین به قوانین و ضوابط شرط اصلی تحقق یک دانشگاه پویا و یا نشاط است.

سیمایی از معاونت فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم خواست که درخواست‌های مربوط به تاسیس تشکل‌ها و اتحادیه‌های جدید دانشجویی را با تکیه بر قانون و عدالت مورد بررسی قرار دهد.

وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در پایان از حضور نمایندگان تشکل‌های دانشجویی در این دیدار قدردانی کرد و گفت: اصل داشتن دغدغه و دیدگاه برای ما ارزشمند و مورد احترام است و ما در وزارت علوم همه نظرات موافق و مخالف و هوادار و منتقد را به یک اندازه برای پیشبرد کشور ضروری و مثبت و خنثی بودن را آسیب می‌دانیم.