، بازار بورس ایران در روزهای اخیر روندهای معناداری را به ثبت رسانده است. در این راستا، شاهد ریزش های پیاپی این بازار در مدت اخیر بوده ایم. در آخرین نوبت، در روز دوشنبه ۷ خردادماه سال جاری، شاخص بورس ۲۲ هزار و ۵۰۰ واحد سقوط کرد(البته که در ادامه تا حدی شاهد بازگشت این روند بودیم). مساله ای که با علامت سوال ها و البته نقدهای جدی همراه شده و بسیاری سعی در پاسخ به پرسش این دارند که چرا بورس این روند را از خود نشان می دهد؟

روندی که در روزهای اخیر بنا بر برخی گزارش ها موجب اعتصاب در چند شهر کشورمان نیز شد. به نظر می‌رسد در پاسخ به پرسشی که پیشتر مطرح شد، به طور خاص می تواند ۲ محرک عمده را مطرح کرد.

اول اینکه دولت های مختلف کشورمان در سال های گذشته همواره تمرکز جدی را برا سیاست سرکوب نرخ ارز داشته اند. همین سرکوب نرخ ارز و کنترل قیمتی آن، به نوبه خود سبب می شود تا واقعیت های بازار نتوانند خود را با نرخ ارز چندان هماهنگ کنند. موضوعی که یک نمود عینی خود را در قالب سقوط و ریزش بازار بورس به نمایش می گذارد.

البته که دولت در حوزه سیاست های پولی و مالی خود نیز رویکردهای انقباضی اتحاذ کرده که برخی منتفدان بر این باورند که این سیاست ها نیز در ریزش های پیاپی و ادامه دار بازار بورس بی تاثیر نیستند. از این رو، تا زمانی که در دو حوزه مذکور، اصلاح صورت نگیرد و سیاست ها تغییر جهت ندهند، وقوع تغییر در وضعیت بازار بورس نیز چندان محتمل نیست و باز هم همچون گذشته باید شاهد نوسان های مختلف در بازار بورس کشورمان باشیم.

مطلب دوم اینکه سرمایه اجتماعی بورس نزد افکار عمومی نیز در سال های گذشته تا حد زیادی مخدوش شده است. این موضوع نیز خود از منظری کلی در ایجاد جوی منفی در روزندهای بازار سرمایه بی‌تاثیر نیست. در این راستا، برخی ایرادات در رابطه با چهارچوب مرتبط با حوزه شفافیت بازار بورس مطرح می شود که آن ها هم بایستی به نحوی جدی مخاطب قرار گیرند.

از چشم اندازی کلی، به نظر می رسد که تا زمانی که سرمایه اجتماعی بورس احیا نشود و البته برخی سیاست‌های اقتصادی موثر در رابطه با این بازار نیز اصلاح نشوند، نمی توانیم انتظار رخداد تغییرات مثبت را در بازار بورس کشورمان داشته باشیم و همچنان شاهد نوسان های گاه و بیگاه خواهیم بود.