آتوسا مومنی، رئیس مرکز میراث ناملموس کشور در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعی خبرگزاری موج، اظهار کرد: میراث ناملموس در چند دسته طبقه‌بندی می‌شوند، دسته نخست میراث‌ نا‌ملموسی هستند که منسوخ شده و اساسا اکنون جزء میراث زنده جوامع، ملت‌ها و کشورها نیستند.

وی افزود: برخی  دیگر از میراث ناملموس نیز  کمرنگ شد‌ه‌اند، یعنی اگر در گذشته در سطح ملی بوده‌اند به سطح منطقه‌ای، محلی یا در حد چندخانواده تبدیل شد‌ه‌اند. در واقع این آثار ناملموس در خطر قرار گرفته‌اند و انتقال بین‌نسلی برای آنها به‌درستی صورت نگرفته است.

وی خاطرنشان کرد: در کشور نقالی، شاهنامه‌خوانی  و هنر اجرا،  خیلی کمرنگ بود پس از آن به میزانی به این هنر توجه شد که اکنون در جامعه دولتی و خصوصی، شاهنامه‌خوانی جایگاه دارد‌ تعزیه نیز  درست است  که جاری و ساری بود، اما پس از ثبت،  جایگاه ویژه‌ای به‌عنوان  آئینی که پیوند میان انسان، باورمندی و الگوی  آزادی و آزادمردی است، پیدا کرد.

وی افزود: این میراث‌های در خطر زمانی که به‌عنوان اثر در خطر شناخته می‌شوند و در همه دستگاه‌های دولتی به‌ویژه در میراث فرهنگی به ثبت می‌رسند، به آن‌ها توجه می‌شود و چه در سطح ملی و چه در سطح جهانی برای آن اقدامات پاسدارانه درستی صورت می‌گیرد، روح تازه‌ای به آن‌ها دمیده می‌شود و مردم نیز از آن‌ها استقبال می‌کند.

 مومنی تصریح کرد: میراث ناملموس در خطر  می‌تواند پس از ارائه و انجام اقدامات ترویجی یکباره دیگر در جامعه مدنی و جوامع مختلف محلی فعال شود و در این صورت است که از فهرست آثار پر خطر یونسکو خارج شده و در فهرست معرفی به‌عنوان یک میراث زنده جاری و ساری دوباره معرفی می‌شود.

رئیس مرکز میراث ناملموس کشور تصریح کرد: در حال حاضر  دو پرونده  نقالی و دانش دریانوردی در حوزه خلیج‌فارس و لنج‌سازی  در فهرست آثار پر خطر هستند.

مومنی گفت: نقالی وضعیت خیلی خوبی پیدا کرده، اما دانش دریانوردی به‌دلیل اینکه یک موضوع فرابخشی است، نیاز به حمایت، استفاده از ظرفیت‌های قانونی و حاکمیتی دستگاه‌های مختلف مانند وزارت  راه، نیروی دریایی و شیلات دارد و در این حوزه تعاملات بسیار  حائز اهمیت است، مهم است که بتوانیم در تعامل با دستگاه‌های حاکمیتی برای ترویج، حفاظت بیش از پیش و زنده نگهداشتن این میراث‌ها، تلاش کنیم.

وی عنوان کرد: این میراث می‌تواند در برابر بسیاری از مسائل ما را ایمن کرده و در برخی بحران‌ها می‌توانیم به کمک آنها تاب‌آوری داشته باشیم.