، وزارت خزانه‌داری آمریکا به‌تازگی در موضع‌گیری از رسیدن میزان بدهی عمومی دولت آمریکا به رقم تاریخی ۳۳ تریلیون دلار خبر داده است. عددی که در کل تاریخ اقتصاد آمریکا بی‌سابقه است و پالس‌های هشداردهنده‌ای را با محوریت پیامدهای مخرب این مسئله برای اقتصاد این کشور مخابره می‌کند. در این راستا، اندکی قبل ژانت یلین، وزیر خزانه‌داری آمریکا نسبت به اوج‌گیری قابل‌توجه بحران بدهی این کشور هشدار داد و تاکید کرد که باید فکری به حال این مسئله شود.

درعین‌حال، بسیاری از ناظران و تحلیلگران اقتصادی به این موضوع اشاره داشته‌اند که بی‌توجهی دولت‌های مختلف آمریکا به مسئله بحران بدهی این کشور سبب شده این بحران و چالش سال‌به‌سال قوی‌تر و بزرگ‌تر و حل‌وفصل آن نیز بسیار سخت‌تر شود. در شرایط کنونی نیز هیچ چشم‌انداز روشنی مبنی بر اینکه دولت فعلی آمریکا برنامه‌ای مشخص برای مخاطب قرار دادن بحران بدهی این کشور داشته باشد، قابل‌مشاهده نیست.

با این همه، بحران بدهی آمریکا و تعمیق آن، حامل ۲ پیامد مهم و محوری برای این کشور است.

اولا، تداوم این بحران در نوع خود سبب خواهد شد تنگناهای اقتصادی دولت مرکزی آمریکا بیش از پیش جلوه‌های عینی به خود بگیرند و خود را در قالب هزینه‌کردهای دولت نشان دهد. در این رابطه، دولت آمریکا روز به روز با چالش‌های جدی‌تری در زمینه سرمایه‌گذاری برای توسعه زیرساخت‌های این کشور یا ایجاد بهبود در حوزه‌های گوناگون اقتصادی آمریکا مواجه می‌شود.

دلیل این مسئله نیز این است که فشارهای بحران بدهی آمریکا بر بودجه این کشور به‌شدت افزایش می‌یابد و سبب می‌شود تا دولت آمریکا راه و چاره‌ای جز خط کشیدن روی بسیاری از برنامه‌های توسعه‌ای و زیرساختی خود نداشته باشد. البته که دولت‌های مختلف آمریکا در سال‌های اخیر هرکدام سعی کرده‌اند به‌نوعی به بحران بدهی عمومی آمریکا بی‌توجهی کنند بااین‌حال، تداوم این روند دیگر میسر نیست و آمریکا را با واقعیت‌های تلخی مواجه خواهد کرد.

دوم اینکه بسیاری از ناظران و تحلیلگران مسائل راهبردی در سال‌های اخیر تاکید داشته‌اند که کریدورهای قدرت در عرصه نظام بین‌الملل در حال تغییر است و باید انتظار افول هژمونی غرب و به‌طور خاص دولت آمریکا و متعاقبا اوج‌گیری قدرت‌های شرقی را داشته باشیم. مسئله‌ای که نمود و جلوه‌های عینی خود را در اقصی نقاط جهان به نمایش گذاشته و می‌گذارد. حال در شرایط کنونی اوج‌گیری بحران بدهی عمومی آمریکا، خود به یکی از انعکاس‌های افول هژمونی غرب تبدیل شده است.

فراموش نکنیم که جهان غرب سال‌هاست با تکیه بر قدرت اقتصادی خود سعی داشته و دارد تا خودش را به مثابه یک الگو برای جهانیان معرفی کند. بااین‌حال، انفجار بحران بدهی در آمریکا و البته آشکار شدن جلوه‌های عینی بسیاری از مشکلات اقتصادی در دیگر کشورهای غربی مانند انگلستان، فرانسه و آلمان، سبب‌شده بسیاری نسبت به درستی جهان بینی و گفتمانی اقتصادی غرب تردید کنند و در عین حال توجه ویژه‌ای به مدل‌ها و الگوهای جدید از رشد و پیشرفت اقتصادی معطوف کنند.

مسئله‌ای که در نوع خود یک ضربه مهلک به ایده هژمونی غربی و به‌طور خاص هژمونی آمریکایی در عرصه نظام بین‌الملل به‌شمار می‌رود.