دکتر محمودرضا امینی- خبرگزاری موج؛ در اینکه فشارها و جوسازی های روانی و رسانه ای فراوانی علیه دولت آقای رئیسی وجود دارد و این البته نشان از دغدغه و نگرانی مخالفان هست شکی نیست، اما این وضعیت نباید موجب شود که دوستان و دلسوزان حرفهای گفتنی یا نقد های منصفانه و البته راهکارهای مدبرانه را مطرح و اعلام نمایند.

آنچه بین تصمیمات، بیانات و دستورات با عملکردها فاصله می اندازد مسئله بسیار حائز اهمیتی است و نمی توان دستورات و تصمیمات اجرا نشده را یقینا غیرکارشناسی و خلاف دانست اما باید با دقت کارشناسی دلایل شکاف بین دستورالعمل را بررسی و رفع کرد.

قاعدتا شرایط موجود بین المللی و البته داخلی جمهوری اسلامی بسیار ویژه و نیازمند کار و تفکر جهادی است زیرا در شرایطی که امنیت و اقتصاد جهانی در پی تاثیراتی که از تقابل آمریکا و ناتو با روسیه و وجه المصالحه قرار دادن اوکراین به وجود آمده از یک سو و از سوی دیگر مداخلات و نفوذی های ژنتیکی و ویروسی که امنیت سلامت جهانیان را به خطر انداخته از سوی دیگر، به علاوه وضعیت گذشته اقتصادی که تحویل آقای رئیسی شد و شرایط خاص جمهوری اسلامی همه و همه فضای سخت و غبار آلود را گاهی بحرانی نشان می دهد که باید برای آنان تدبیر کرد.

در این وضعیت است که هم تدبیر باید دقیق باشد هم تصمیم گیران و کاربران تدبیر باید ذیصلاح و توانمند جهادی باشد.

تصمیمات دارای متغیرهای مستقل و و ابسته هستند به عبارتی اگر بحران آبی و یا آلودگی هوا در کشور پدیدار شود متغیرهای اقتصاد، امنیت، بهداشت، درمان، سلامت، عدالت اجتماعی و ...  را تحت تاثیر قرار می دهد از این رو باید نسبت به همه متغیرها مثل تصمیم گیری در خصوص مذاکرات یا سرانجام برجام که در کشور همزمان اتفاق می افتد مورد بررسی قرار بگیرد.

همچنین توسعه روابط با چین و روسیه یا بهبود روابط با همسایگان نزدیک و یا جلوگیری از تهدیدات برخی از همسایگان، همزمان با توسعه اقتصادی، عدالت اجتماعی، شفافیت و ... که هرکدام متغییر های وابسته فراروانی به خود دارند. این یعنی نیاز جدی به مدیریتی راهبردی است.

به نظر می رسد حلقه گمشده فقدان جایگاه تشکیلاتی برای بررسی راهبردی در کشور است تا بتواند آثار هر تصمیمی در هر عرصه را جداگانه ارزیابی و سنجش کند البته فراوانی ضرورت ها و کارها برای دولت به اندازه ای است که شاید نتوان گفت که در سازمان برنامه و بودجه باید معاونت راهبردی برای این مقصود ایجاد کرد اما قطعا رئیس جمهور در تشکیلات خود نیازمند معاونت رصد و برنامه ریزی راهبردی است تا بتواند خلاها، شکاف ها و آثار هر تصمیمی را در هر حوزه ای به خوبی بررسی و سنجش نماید و امکان ارزیابی برنامه ها را به صورت شفاف و دقیق فراهم سازد.

اینکه رابطه مستقیم و معناداری بین تصمیمات و برخی عملکردها به نحو مطلوب مشاهده نمی شود و یا دو صَد گُفته چون نیم کِردار نیست مصداق پیدا می کند به دلیلی فقدان مرکز تصمیم گیری ها و رصدهای راهبردی است.