به گزارش خبرگزاری موج اقیانوس‌ها یکی از نیرو‌های محرکه اصلی آب و هوای سیاره زمین هستند. طیف‌ سنج‌های جرمی شتاب‌ دهنده حتی چند اتم رادیوایزوتوپ در آب دریا را نیز می‌شمارند. محققان از آن‌ها برای اندازه‌گیری مواد پرتوزای ایجاد شده توسط فعالیت‌های طبیعی یا انسانی استفاده می‌کنند.

یک اقیانوس شناس به نام Núria Casacuberta Arola گردش آب را با استفاده از رادیونوکلئید‌ها برای پیدا کردن نقش اقیانوس‌ها در کاهش تغییرات آب و هوا بررسی می‌کند. در سرتاسر جهان تعداد انگشت شماری ابزار اندازه گیری رادیواکتیویته محیطی وجود دارد. ETH Zurich یکی از این طیف‌سنج‌های جرمی شتاب‌ دهنده را دارد. این محقق مقدار رادیواکتیویته اقیانوس آرام پس از فاجعه هسته‌ای فوکوشیما را نیز اندازه گیری کرده بود. Núria از گسترش سزیم ۱۳۷ برای درک درست از گردش سطحی آب در اقیانوس آرام استفاده کرد.

اقیانوس‌ها

اقیانوس‌ها گرما و کربن را ذخیره و منتقل می‌کنند. شناسایی مسیر‌های گردش آب اقیانوس و مقیاس‌های زمانی حمل‌ونقل برای درک نقش اقیانوس‌ها در کاهش تغییرات آب و هوایی کلیدی است. اقیانوس‌های منجمد شمالی و اقیانوس اطلس شمالی به علت آسیب پذیری بالا در برابر گرمایش جهانی از مناطق مهم سیاره زمین برای دانشمندان هستند. شورای تحقیقات اروپا ERC بودجه پروژه TITANICA را تامین می‌کند. در TITANICA، مسیرها، بازه‌های زمانی حمل‌ونقل و اختلاط آب در اقیانوس منجمد شمالی و اطلس بررسی می‌شوند.