به گزارش خبرگزاری موج اصفهان، سعید عصاچی فرش را یک سفیر فرهنگی معرفی کرد و درباره خودتحریمی های اعمال شده در این هنر ـ صنعت، توضیح داد: یکی از خود تحریمی ها ، دیدگاه مسئولان نسبت به فرش است که آن را فقط به عنوان یک کالای تجاری با صنایعی چون فولاد مقایسه می کنند. در حالیکه فرش به عنوان معرف فرهنگ ایرانی، اشتغال زایی و ارزآوری دارد.

وی در خصوص حال این روزهای فرش دستباف ایران اظهار کرد: فرش دستباف و تولیدکنندگان حال خوبی ندارند ولی چیزی نیست که نشود کاری کرد. یکسری از قوانین اشتباه و خود تحریمی ها وجود دارد که اگر مسئولان با تشکل‌های تخصصی ذی‌ربط مشورت کنند، قابل حل است.

این مقام مسئول ادامه داد: به عنوان مثال در قوانین فعلی فرش نیز چون کالاهای دیگر  باید ۱۲ ماهه بازگشت ارزی شود در صورتی که نباید مشمول این قانون باشد.

نایب رئیس اتحادیه فرش دستبافت اصفهان تصریح کرد: از طرفی دیگر تعرفه ابریشم به عنوان مهمترین مواد اولیه بر خلاف نظر تشکل ها به ۲۶ درصد افزایش یافت. با رایزنی های انجام شده توانستیم به ۲۰ درصد برسانیم و امیدواریم که صفر شود.

عصاچی بیمه و بازگشت فرش با پرداخت مالیات عوارض مجدد را از دیگر قوانین خودتحریمی دانست و گفت: فرش برای مرمت مجبور است مالیات مجدد پرداخت کند و برای پرداخت نکردن مرمت کار مجبور است به کشور سومی چون ترکیه سفر کند.

وی با گلایه از قوانین موجود در حوزه کالای هنری فرش افزود: دولتمردان چگونه قوانینی وضع می‌کنند که کاملاً مضر برای حیطه فرش است؟ بزرگترین مشکل این است که فرش زیر نظر وزارت صمت است که کاملاً دید تجاری و اقتصادی دارد. در حالیکه ما یک کالای هنری هستیم و اشتغال زایی بسیار بالایی داریم.

نایب رئیس اتحادیه فرش دستبافت اصفهان درخواست کرد: سازمان جداگانه‌ای برای فرش تشکیل شود زیرا جایگاه فرش در بدنه دولت کم است و رئیس مرکز ملی فرش کسی نیست که در جلسات هیئت دولت شرکت کند.

عصاچی اضافه کرد: در مجلس نیز با پیگیری‌های انجام شده فراکسیونی ایجاد شد تا بتوان جایگاهی در مجلس پیدا کرد.

وی در بیان گزارشی از شرایط تولید فرش دستباف، اصفهان را از استان های نادر متنوع با تنوع ۱۳ نوع سبک دانست و ابراز تاسف کرد: با وجود تنوع سبکی بالا، به مرور تعداد بافندگان و تولیدکنندگان کم شد به طوری که در آینده با مشکل فرش مواجه خواهیم شد. با شروع کرونا نیز این سیر نزولی شدت بیشتری گرفت.

نایب رئیس اتحادیه فرش دستبافت اصفهان خاطر نشان کرد: یکی از عوامل بی رغبتی برای بافندگان، عدم فرهنگ سازی است که به جای بالا بردن جایگاه بافنده آنها را به تنزل جایگاه رسانده است.