حجت الاسلام محمدرضا حدادپور جهرمی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری موج در شیراز پیرامون وجود مبارک حضرت زینب(س) ابعاد شخصیتی ایشان گفت: یکی از ابعاد شخصیتی حضرت زینب(س) ادب ایشان است که موضوعیست که کمتر مورد بحث قرار گرفته چرا که ایشان یک زن معمولی نیست بلکه یک الگوی زن است برای جامعه زنان.

این نویسنده جوان کشور ادامه داد: یکی از زوایای وجود مبارک حضرت، ادب اوست؛ به طور مثال اینکه هیچ جا زینب(س) جزع و فزع نکرده اند؛ حتی آنجا که نقل قول می شود که سر مبارک را بر چوبه محمل زده اند نیز سندیتش قطعی نیست و این بحث از زمان صفویه مطرح شده است.

وی افزود: مورد دیگر این که حضرت به هیچ عنوان اظهار نظر سیاسی و نظامی نکرده اند؛ جز یک جا، آن هم در شب عاشورا که از امام حسین(ع) پرسیدند که آیا یارانش را آزمایش کرده است؟ که این موضوع خود روضه ای است مفصل.

حدادپور جهرمی ادامه داد: نکته بعد در خصوص ویژگی های خاصه حضرت زینب(س) این است که حضرت، خیلی مبادی به آداب شرعی بوده اند؛ به طور مثال در اسارت و عبور از شهرها، به بچه‌ها تأکید کرده بودند که صدقه نگیرند که در واقع می توان گفت با توجه به هوش و تربیت ویژه بچه ها؛ غیر مستقیم به آنها فهمانده بود که سادات می توانند از دست مسلمان معتقد صدقه واجب بگیرد فلذا به بچه ها فهمانده بود که این هایی که این بلا را بر سر خانواده اهل بیت می آورند؛ مسلمان هستند و آن هم از نوع معتقد و یا اینکه در محفل یزید که هرکس برای صحبت از یزید اجازه می گرفت؛ عقیله بنی هاشم از امام سجاد اجازه صحبت می گیرند که این خود بصیرت و سیاس بودن این الگوی برتر زنان عالم را می رساند.

این کارشناس مذهبی تصریح کرد: در شخصیت حضرت زینب(س) همین بس که جناب سید بن طاووس(اعلی‌الله‌مقامه) در مورد سخنرانی ایشان می گوید: زینب(س) در زمان خطبه گفتن در شام مانند شیری شده بود که از بیشه برای شکار بیرون می آید. لذا نفس می کشید و آنچنان بلیغ سخن می گفت که زمان سخنرانی اش، نه همه افراد بلکه همه انفس، ساکت بودند.

وی بیان داشت: حضرت زینب(س) دو سال بعد از واقعه کربلا زنده بودند و در همین دوسال، سه بار تبعید شدند و یکی از دلایلی که موجب شد قبر مطهر حضرت در دمشق باشد، سومین مرتبه تبعید ایشان است؛ یعنی اینکه یک زن مسلمان استراتژیست مبارز، باید بیشتر از اینها از جان و مالش در راه اعتلای دین و اهل بیت(ع) خرج کند لذا در تاریخ در خصوص شخصیت این دخت کریمه امام علی(ع) می خوانیم که در روز عاشورا امام حسین(ع) کسی را به امام سجاد نمی سپارد، بلکه همه اهل خیام و حتی شخص امام زین العابدین(ع) را به زینب(س) می سپارد.