، در نوشته پشت جلد کتاب می‌خوانیم: داستان «جاری چون رود» که در طبیعت بکر و زیبای کوه‌های کلرادو روی می‌دهد، به سرگذشت ویکتوریا، تنها زن بازمانده در خانواده‌ای با مردان ناآرام می‌پردازد.

این داستان که از رویدادهای واقعی تخریب شهر لولا نیز الهام گرفته است، از سوی مخاطبان با کتاب «جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند» مقایسه می‌شود.

«جاری چون رود» در قالب فراز و نشیب‌هایی که هر یک از شخصیت‌های آن تجربه می‌کنند، رودخانه زندگی را متأثر از اجزایی توصیف می‌کند که سر راهش قرار می‌گیرند و با آن همراه می‌شوند.

این کتاب که تاکنون به بیش از سی‌زبان دنیا ترجمه شده، در فهرست کتاب‌های برگزیده سال آمازون و ساندی تایمز قرار دارد و نامزد نهایی جایزه ۲۰۲۳ بهترین کتاب گودریدز از نگاه خوانندگان است.

در پی استقبال گسترده مخاطبان از این کتاب، مازور کاپلان با همکاری شرکت فیفت‌سیزن امتیاز ساخت فیلم اقتباسی از آن را دریافت کرده است.

 در بخش نظرات درباره این رمان می‌خوانیم:

 «این داستان عاشقانه قوی با قهرمانی فراموش‌نشدنی سرشار از خرد و شهامت است.» (مجله ساندی اکسپرس)

«جایی که خرچنگ‌ها آواز می‌خوانند» را تداعی می‌کند؛ درخشان. (کتابفروشی‌های زنجیره‌ای واترستونز)

«داستانی خواندنی از پایداری، شهامت و شروعی تازه در پی عشقی ویران از تعصب.» (پاتریک گیل)

«داستان، غم‌انگیز اما رهایی‌بخش است. همه ما باید با چنین عطوفتی از درختان هلویمان مراقبت کنیم.» (آنه یانگسون، نویسنده کتاب دیدار در موزه)

«تصمیم‌های قهرمان داستان، غم‌انگیز و جسورانه است. طبیعت سخت اما رویایی لولا راهنمای اوست و شما می‌توانید با توصیف‌های کتاب، طعم هلوهای شیرین او را حس کنید، در یک کلام: خیره کننده.» (مجله ویمنز ویکلی)

همچنین در معرفی نویسنده آمده است: شلی رید دارای مدرک نویسندگی و مطالعات ادبی است و حدود سی‌سال در سمت استاد تمام در دانشگاه تدریس کرده است. او در طرح‌های مطالعات زیست‌محیطی و کمک به دانشجویان در معرض خطر، شرکت فعال داشته و هنوز با بعضی از مجلات معتبر به‌طور مستمر همکاری دارد. وی با خانواده‌اش در منطقه‌ای در غرب کوه‌های الک که توصیفش در کتاب نیز آمده، زندگی می‌کند.