English

خبرگزاری موج گزارش می دهد؛

جشن صدای پای بهار در دنیا

عید نوروز، یکی از مشهورترین عید‌های باستانی از دوران اساطیر در سرزمین ایرانیان باستان و یکی از شناخته شده‌ترین اعیاد در کشور‌های اسلامی است که با آداب و رسوم‌های مختلف برگزار می‌شود.

جشن صدای پای بهار در دنیا

به گزارش خبرنگار خبرگزاری موج، عید نوروز ، یکی از مشهورترین عیدهای باستانی ایرانیان و یکی از شناخته شده‌ترین و تاثیرگذارترین اعیاد در کشورهای اسلامی محسوب می‌شود. این عید باستانی که از دوران اساطیر در سرزمین ایرانیان باستان وجود داشت در طول تاریخ هویت و شاکله اصلی‌اش را حفظ کرده و با ورود اسلام به ایران رنگ و بوی اسلامی به خود گرفت و اکنون یکی از بزرگ‌ترین عید ایرانیان و برخی کشورهای دیگر محسوب می‌شود.

علاوه بر ایران کشور‌های آسیای میانه و قفقاز و بخش‌هایی از بالکان مانند ازبکستان، تاجیکستان، ترکمنستان، قرقیزستان، افغانستان،کوزو، آلبانی، قزاقستان و جمهوری آذربایجان نیز نوروز را گرامی می‌دارند و سنت‌های مختلفی برای آن دارند.

 

نوروز عالم‌افروز در پاکستان

 

در پاکستان صفت «عالم‌افروز» را در مورد نوروز به کار می‌برند و این حکایت از علاقه‌مندی مردم این کشور به نوروز دارد. بسیاری از خانواده‌های پاکستانی مراسم نوروز را گرامی می‌دارند به طوری‌ که برای یکدیگر کارت تبریک طلایی و الوان مزین به گل‌و بلبل که نشان از نو شدن طبیعت دارد، می‌فرستند که معمولاً بر آن عبارت عید مبارک نقش بسته است. آن‌ها هم مانند ایرانی‌ها خانه‌تکانی می‌کنند، لباس نو می‌پوشند، به دیدو بازدید می‌روند و سعی می‌کنند زندگی را به شادی بگذرانند. خانواده‌های پاکستانی به هنگام نوروز سفره نوروزی رنگین پهن می‌کنند و انواع شیرینی و میوه‌ها را بر آن می‌چینند و بزرگ‌ترها به کوچک‌ترها هدیه می‌دهند.

از آداب‌و رسوم عید نوروز در میان مردم پاکستان تهیه نمودن انواع شیرینی مثل «لدو»، «گلاب حامن»، «رس ملائی»، «کیک برفی»، «شکرپاره»، «کریم رول»، «سوهن حلوا» و همچنین پختن غذاهای معروف این ایام و عیدی دادن و گرفتن و دیدوبازدید اقوام است.

 

بیشتر بخوانید:

نوروز، سرآغاز فصلی نو و پیام‌آور مهرورزی

چه وقایع مهمی در نوروز رخ داده است؟

نوروز، ستاره‌ای درخشان بر تارک تاریخ و فرهنگ ایران زمین

اعمال نوروز از دیدگاه مفاتیح الجنان

 

نوروز عید ملی و اجدادی در تاجیکستان

 

نوروز در تاجیکستان، به‌ خصوص در بدخشان باشکوه بسیار برگزار می‌شود. نوروز برای مردم تاجیک که روزگاری سرزمینشان بخشی از ایران بزرگ بود. عید ملی اجدادی است و آن را غدیر ایام یعنی عید بزرگ می‌خوانند. کلمه ایام در بدخشان مترادف عید یابه‌جای آن به کار می‌رود. هر خانواده چند روز مانده به عید خود را برای برگزاری آن آماده می‌سازد. خانه‌تکانی صورت می‌گیرد. همه از کوچک و بزرگ منتظر رسیدن نوروز می‌شوند.

تاجیک‌ها در نخستین روز نوروز، صبحانه را با انواع غذاهای شیرین صرف می‌کنند که عبارت است از حلوا، شیر برنج، غوز حماچ، بهاین امید که تا پایان سال زندگی‌شان شیرین باشد. پس از صرف صبحانه پارچه سرخی را بالای در ورودی خانه می‌آویزند که آن را نشانه بهروزی و خوش‌بختی می‌دانند. آنگاه اثاث خانه را که از قبل تمیز کرده‌اند به طرزی نیکو می‌چینند، سپس پنجره‌ها را باز می‌کنندتا نسیم نوروزی در زوایای خانه به گردش درآید.

همه لباس تازه به تن می‌کنند و کوچک‌ترها درحالی‌که غنچه‌ای از گل سرخ در دست دارند نزد بزرگ‌ترها می‌روند و با گفتن«شاگون بهارمبارک» سالی خوش برایشان آرزو می‌کنند. در بدخشان در شب دوم سال نو از کله و پاچه گوسفند و گندم غذای مخصوصی تهیه می‌کنند که به آن«باج» می‌گویند. نوروز در بدخشان سه روز ادامه دارد.

 

سفره سمنو آیین نوروزی در جمهوری آذربایجان

 

نوروز یکی از جشن‌های بزرگ در جمهوری آذربایجان است. این جشن همه ساله از بیستم تا بیست و دوم مارس که تقریباً برابر با اول تا سوم فروردین است در این کشور برگزار می‌شود. در آذربایجان از چند هفته مانده به نوروز مردم برای برگزاری این عید خود را آماده می‌کنند؛ در شب چهارشنبه دختران نیتی در قلب خود می‌کنند و در گذرگاه‌ها می‌ایستند و اگر سخنی موافق خواست خود از رهگذری بشنوند بسیار خوشحال می‌شوند و مطمئن می‌شوند که حاجتشان برآورده خواهد شد. براین اساس مردم سعی می‌کنند در ایام نوروز سخنی نامناسب که از آن بوی ناامیدی به مشام آید بر زبان نیاورند و از به کار بردن سخنان ناپسند و حزن‌آور بپرهیزند.

در میان مراسم نوروزی جمهوری آذربایجان، رسم‌هایی نظیر فرستادن سفره سمنو، انداختن کلاه پوستین به درها، آویزان کردن کیسه وتوبره از سوراخ بام در شب عید و درخواست هدیه نورزی از صاحب‌خانه بسیار قابل‌توجه‌اند که درمجموع عاملی برای برای ایجاد ازدیاد محبت و مودت در میان مردم‌اند.

در عید نوروز نمایش‌ها و بازی‌های مختلف که فزاینده شادی است در جمهوری آذربایجان رواج می‌گیرد. در این میان می‌توان ازاسب‌سواری، شمشیربازی، کمنداندازی، ورزش‌های زورخانه‌ای، طناب‌بازی و مانند این‌ها نام برد که همه آن‌ها اصل بر شادی و نشاطاست.

 

نوروز عید مقدس در قرقیزستان

 

کلمه نوروز در میان مردم قرقیزستان که به زبان قرقیزی صحبت می‌کنند و به خط کریل می‌نویسند، واژه‌ای آشنا است، عید نوروز برایآنان از مقدس‌ترین اعیاد است و آیین‌های نوروزی را باشکوه تمام برگزار می‌کنند، طوری که هیچ‌یک از مراسم ملی و مذهبی آنان جلوه وجلال نوروز را ندارد. نوروز در این سرزمین تنها یک روز است که در بیست و یکم ماه مارس (اول تا دوم فروردین) برگزار می‌شود.

خانواده‌های قرقیزی از نخستین ساعات صبح روز عید از خانه‌هایشان بیرون می‌آیند و در میدان‌های بزرگ شهر جمع می‌شوند. در این میدان‌ها بازارهای موقت ایجاد می‌شوند که در آن انواع اجناس، خوردنی، پوشیدنی‌ها و اسباب‌بازی‌ها عرضه می‌شوند.

 

نوروز در ازبکستان

 

عید نوروز در ازبکستان تعطیل رسمی است. در ایام نوروز سراسر کشور چراغانی می‌شود. مردم لباس نو به تن می‌کنند؛ بسیاری ازمعابر و مکان‌های ازبکستان با نام نوروز همراه شده است، نظیر نوروز بلاق (چشمه نور)، نوروزسای (جویبار نوروز) و نوروز تپه(فرازگاه نوروز).

در ازبکستان و نیز در تاجیکستان نوروز بدون سمنو، رنگ و بویی ندارد. سمنو برای آنان همانند ایرانیان، یادآور نوروز است. همچنین آیین چهارشنبه‌ سوری همانند ایران در بسیاری از شهرها و نواحی گوناگون ازبکستان با شور و حال تمام برگزار می‌شود و بخصوص دربخارا و سمرقند از شکوه و استقبال بسیار برخوردار است.

 

نوروز یا جشنگل سرخ در افغانستان

 

نوروز در افغانستان هنوز به همان فر و شکوه پیشین برگزار می‌شود. در روزهای اول سال همه دشت‌های بلخ و دیوار و پشت‌بام‌های گلیآن پر از گل سرخ می‌شود. بلخ سبدی از گل سرخ یا اجاق بزرگی می‌شود که این لاله‌ها در آن می‌سوزد. این گل فقط در بلخ به‌وفورمی‌روید و ازاین‌رو جشن نوروز و جشن گل سرخ هر دوبه‌یک معنی به کار می‌رود.

از آیین و رسم نوروزی در سرزمین بلخ می‌توان به شستشوی فرش‌های خانه و زدودن گردوغبار پیش از آمدن نوروز و انجام مسابقات مختلف از قبیل بزکشی، شتر جنگی، شترسواری، قوچ جنگی و کشتی خاص این منطقه اشاره نمود.

 

روزی که سنگ نیلگون سمرقند آب‌ می‌شود

 

مردم قزاقستان نوروز را اعتدال بهاری می‌دانند و بر این باورند که در این روز ستاره‌های آسمانی به نقطه ابتدایی می‌رسند و همه‌جا تازه می‌شود و روی زمین شادمانی بر قرار می‌شود. به اعتقاد آن‌ها نوروز روزی است که «سنگ نیلگون» سمرقند آب می‌شود.

در شب سال تحویل هر صاحب‌خانه دو شمع در بالای خانه‌اش روشن می‌کند و خانه‌اش را خانه‌تکانی می‌کند؛ چون مردم قزاق باور براین دارند که تمیز بودن خانه در آغاز سال نو باعث می‌شود افراد آن خانه دچار بیماری و بدبخت نشوند.

در عید نوروز جوانان یک اسب سرکش را زین کرده و عروسکی که ساخته دست خودشان است با آویز زنگوله‌ای به گردنش درساعت سه صبح که ساعتی معین از شب قزیر است رها نموده تا به این شکل مردم را بیدار کنند. عروسک در حقیقت نمادی از سال نو است که آمدن خود را سوار بر اسب به همه اعلام می‌کند. ‌

نوروز برای قزاق‌ها بسیار مقدس بوده و اگر در این روز باران یا برف ببارد آن را به فال نیک می‌گیرند و معتقدند سال خوبی پیش روخواهند داشت. در عید نوروز مردم لباس نو و سفید به تن می‌کنند که نشانه شادمانی است.

دیدوبازدید اقوام در این ایام با زدن شانه‌ها به یکدیگر از آیین و رسوم مردم قزاق در ایام عید نوروز است، همچنین پختن غذایی به نام نوروز گوژه (آش نوروز) که تهیه آن به معنی خداحافظی با زمستان و غذاهای زمستانی است و از هفت نوع ماده غذایی تهیه می‌شود دراین ایام جزو آیین و رسوم این سرزمین است.

مسابقات معروفی نیز در ایام نوروز در قزاقستان برگزار می‌شود که از مهم‌ترین آنان می‌توان به «قول توزاق» اشاره نمود که بینگروه‌های مرد و زن برگزار می‌شود. اگر برنده زن‌ها باشند قزاق‌ها معتقدند آن سال خوب و پربرکتی است اگر مردها پیروز شوند آن سالنامساعد خواهد بود.

آیا این خبر مفید بود؟
دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط خبرگزاری موج در وب منتشر خواهد شد.

پیام هایی که حاوی تهمت و افترا باشد منتشر نخواهد شد.

پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیرمرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

ارسال نظر

آخرین اخبار گروه

پربازدیدترین گروه