شعار رونق تولید، در واقع شعارجامع سال‌های گذشته است؛ به عبارتی سال 98 علاوه بر سال رونق تولید، سال حمایت از کار و سرمایه ایرانی، سال حمایت از کالای ایرانی، سال تولید و اشتغال، اقدام و عمل، همدلی و همزبانی دولت و ملت است.

 به گزارش خبرگزاری موج اردبیل،شعار رونق تولید، در واقع شعارجامع سال‌های گذشته است. به عبارتی سال 98 علاوه بر سال رونق تولید، سال حمایت از کار و سرمایه ایرانی، سال حمایت از کالای ایرانی، سال تولید و اشتغال، اقدام و عمل، همدلی و همزبانی دولت و ملت است و در شرایط فعلی رونق تولید پیشران موفقیت جریان بزرگتری یعنی اقتصاد مقاومتی است.

فراز اصلی پیام نوروزی رهبری به نظر راقم، این جمله بود: «مشکل اساسی کشور، همچنان مشکل اقتصادی است» و به بیان دیگر، «اولویت کشور، فعلا مسئله اقتصاد است». رهبری در توضیح بر سه محور تأکید کردند :  ارزش پول ملی، قدرت خرید مردم و رونق تولید. سومی را نام سال 1398 قرار دادند تا شاید توجه مسئولان را به این امر مهم جلب کنند. البته در اینکه این سه مقوله مهم و به هم مرتبط اند، شکی نیست اما بحران های متعددی نظیر بحران ارزی 14 ماهه اخیر در بستری از فساد سازمان یافته و شبکه ای، بیشترین آسیب ها را متحمل کشور کرده به طوری که ادامه سیاست های فعلی درباره ارز، مبارزه نارسا و تبعیض آمیز با فساد را نیز متاثر کرده است. جمیع این عوامل سبب شده که علت اصلی مشکلات، سوءمدیریت و فساد داخلی با تحریم های غیرقانونی و ظالمانه غرب تشدید شود.

تورم فزاینده، قدرت خرید حقوق‌بگیران را به‌شدت کاهش داده و برای مستضعفان کمرشکن شده است. هزینه تولید به دلیل افزایش قیمت مواد اولیه و ماشین‌آلات وارداتی افزایش یافته، نتیجه کاهش تولید و تنزل سرمایه‌گذاری است. بسیاری از بنگاه‌های تولیدی یا تجاری تعطیل شده‌اند. ده‌ها هزار نفر به لشکر بیکاران پیوستند، درنتیجه نرخ و شدت فقر بالا می‌رود، بحران از اقتصاد مالی به اقتصاد واقعی منتقل می‌گردد و بر انگیزه و اطمینان سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی تأثیر منفی می‌گذارد.

باید به این اصل توجه داشته باشیم که درمان باید از ‌جایی  آغاز شود که درد ازآنجا آغاز شده ، یعنی قدم نخست حل مشکل ارز است تا تولید ملی از فشار خارج شود. پول ملی با تقویت تولید ملی ارزشمند می‌گردد.‌علی رغم ابلاغ سیاست‌های اقتصاد مقاومتی و سخنرانی‌های مکرر مقامات اجرایی در مورد رونق اقتصادی، چنین اتفاقی نیفتاده.

رونق تولید مساله‌ای است که هم نیاز به سیاست‌های بلندمدت و هم میان مدت و هم کوتاه مدت دارد و الزاما نمی‌تواند در یک سال به همه اهداف رسید. وضعیت اقتصادی کشور نیاز به اصلاحات جدی و ساختاری دارد و هرچه زمان می‌گذرد بر پیچیدگی موضوع افزوده می‌شود. اصلاح وضعیت بانک‌ها و نظام تامین مالی درکشور همراه با تعمیق بازار سرمایه، نظام توزیع، شبکه گمرکی و قاچاق کالا، نظام مالیاتی، خصوصی سازی اقتصاد و کاهش نقش دولت و نیز بهبود فضای کسب و کار همگی از این دست مسائل هستند که باید همگام با هم پیش روند. در کنار همه این مسائل چند مساله اساسی است که نیاز به توجه بیشتری دارد.

پول ملی وقتی قوی می‌شود و قوی می‌ماند

 پول ملی وقتی قوی می‌شود و قوی می‌ماند که تولید ملی قوی باشد و با قوت تداوم یابد. نقدینگی به دلایل ساختاری و سوءتدابیر دولت‌ها، به‌طور مخربی زیاد شده است مهار آن دشوار ولی ممکن است. بدون بازگشت اعتماد بین آحاد و گروه‌های مردم و بین مردم و مسئولان و بین مردم و نهادهای مالی و اقتصادی، راه بن‌بست است. شفافیت در تمام هرم قدرت، از کارمند ساده یک مجموعه تا وزرای دولت، شرط لازم برای احیای اعتماد است. فساد ضد اعتماد است و دشمن تولید. تا وقتی‌که کشور دچار فساد سازمان‌یافته و شبکه‌ای باشد، بر سر راه هر سیاست درستی مانع‌تراشی می‌کنند. البته نباید در مبارزه تبعیض‌آمیز رفتار شود.

با  همه این تفاسیر و وضوح  عینی مشکلات موجود، لازم است  مدیران استانی، فرمایشات مقام معظم رهبری در نامگذاری سال 98 به نام رونق تولید را جدی بگیرند و متوجه  این نکته باشند که طبق تاکیدات رهبری، اگر مسائل و مشکلات تولیدی  رفع شده و رونق بگیرد، قطعا در همه جنبه های جامعه شاهد رشد و  شکوفایی خواهیم بود.