مهمان ما آمد و صاحبخانهی ابدی شد… + فیلم
آمده بودیم غریبیات را کم کنیم، اما وقتی بر شانههایمان نشستی، انگار عزیزِ سالها گمشدهی خودمان را پیدا کرده بودیم…
، نامت را نمیدانستیم، اما برایت گریه کردیم؛ از مادرت خبر نداشتیم، اما وقتِ وداع، دلمان پیشِ مادری بود که شاید سالها، هر صدای در را به امید آمدنت شنیده بود…
امروز کیش تو را به آغوش خاک سپرد؛ و چه سخت بود خاک ریختن بر پیکر کسی که هنوز دلمان میخواست برایش آغوش باز کنیم…
شهید گمنامِ ما…
از امروز، این جزیره نشانیِ توست؛ و مزارت، نشانیِ دلتنگیِ ما.
آرام بخواب. تو دیگر اینجا غریب نیستی
ارسال نظر