، فیلم سینمایی قلب هیولا به کارگردانی دیوید آیر و با بازی برد پیت که داستان یک فیلم بقا با حضور یک سگ را روایت می‌کند، قرار است جمعه این هفته روی پرده سینماها برود. این فیلم از حضور در جشنواره‌های مختلف خودداری کرد و در عوض هفته گذشته یک نمایش جهانی کم‌سروصدا را در شهر نشویل برگزار کرد. با اکران فیلم برای اهالی مطبوعاتی و برداشته شدن ممنوعیت انتشار نقد و بررسی، بازخوردهای منتقدان بسیار مطلوب بوده است و بسیاری آن را شایسته این موفقیت می‌دانند.

این فیلم در حال حاضر توانسته است امتیاز ۹۶ درصد را در وب‌سایت راتن تومیتوز و امتیاز ۷۰ را در متاکریتیک به دست آورد و در صورتی که این امتیازها ثابت بمانند، به راحتی به بهترین فیلم در دوران حرفه‌ای دیوید آیر تبدیل خواهد شد. پیش از این فیلم‌های «پایان نگهبانی» با ۸۵ درصد و ۶۸ امتیاز و «خشم» با ۷۶ درصد و ۶۴ امتیاز، بهترین آثار این کارگردان به شمار می‌رفتند. فیلمنامه این اثر توسط کامرون الکساندر، نویسنده تازه‌کار، نگاشته شده و داستان جیمز بلمونت، سرباز سابق نیروهای ویژه با بازی برد پیت، و سگ جنگی بازنشسته‌اش را دنبال می‌کند که پس از سقوط هواپیما در اعماق طبیعت وحشی آلاسکا برای زنده ماندن تلاش می‌کنند و جی. کی. سیمونز نیز نقش فرعی کوچکی در آن بر عهده دارد.

نقدها بیشتر بر عملکرد سگ ژرمن شپرد در نقش اودین و پیوند عمیق او با جیمز و همچنین بازی خود برد پیت متمرکز بوده و برخی منتقدان آن را مدرکی بر قدرت ماندگار وی به عنوان یک ستاره سینما خوانده‌اند. دیوید آیر نیز برای کارگردانی مطمئن، کارآمد و اجرای سریع در مدت زمان ۱۰۱ دقیقه، نقدهای مثبتی دریافت کرده است. پیت و آیر پیش از این در سال ۲۰۱۴ در فیلم جنگی «خشم» با یکدیگر همکاری کرده بودند که بیش از ۲۰۰ میلیون دلار فروش داشت. کارنامه آیر شامل فیلم‌هایی چون «روزگار خشن»، «سلاطین خیابان»، «پایان کشیک»، «خرابکاری»، «درخشان»، «حق حساب بگیر»، «زنبوردار» و «مرد کارگر» است و فیلم «جوخه انتحار» نیز در کارنامه او دیده می‌شود که نسخه کارگردان آن توسط خود او منتشر شد.

اوون گلیبرمن، منتقد ورایتی، در نقد خود درباره فیلم خاطرنشان کرد: در «قلب هیولا»، برد پیت کاری را انجام می‌دهد که بسیاری از بازیگران در یک حماسه از انسان و سگش در طبیعت وحشی از عهده آن برنمی‌آیند و بازی شخصی خود را ارائه می‌کند. شخصیت او یعنی جیمز بلمونت، افسر بازنشسته‌ نیروهای ویژه است که در ماموریت‌های متعددی شرکت کرده و فلش‌بک‌هایی از جنگ یادآور این امر است. در سکانس آغازین، او در حال هدایت یک هواپیمای کوچک در کوه‌های آلاسکا به همراه سگش اودین است که دندان‌های تیتانیومی و تنها سه پا دارد و از دوران تولگی با جیمز بزرگ شده است. در ابتدا فیلم از عظمت طبیعت آلاسکا، سکوت سوررئال، چادر زدن زیر ستاره‌ها، آتش و ماهی‌گیری لذت می‌برد و پیت با ظاهری جدید و خالکوبی قطب‌نما زیر گوش چپ، نقش مردی شبیه به شخصیت‌های همینگوی را به تصویر می‌کشد.

آیر و پیت به عنوان تهیه‌کنندگان اثر تلاش کرده‌اند داستانی خلق کنند که از نظر شکل و روح یادآور فیلم‌های کلاسیک دیزنی است اما مهارت ساخت آن را برجسته می‌سازد. کارگردان از سلیقه خود در به تصویر کشیدن خشونت بهره برده تا درد، ترس و خطرات نبرد با طبیعت را به مخاطب منتقل کند. جیمز و اودین پس از سقوط هواپیما ناچارند برای رسیدن به جاده از میان جنگل، کوه، خرس گریزلی، گرگ‌ها و پلی روی رودخانه خروشان عبور کنند. برد پیت قدرت و شوخ‌طبعی یک بازمانده واقعی را به نمایش می‌گذارد که هرگز فراانسانی نیست و در مواجهه با تصور از دست دادن اودین، گریه می‌کند. منتقدان این اثر را یک فیلم فوق‌العاده با بازی درخشان برد پیت و سگ داستان توصیف کرده‌اند که پیوند قلبی میان دو هیولا را به تصویر می‌کشد.