، انیمیشن «داستان اسباب‌بازی ۵» که به تازگی روی پرده سینما رفته است، این بار با ورود یک تبلت کودک‌پسند به داستان، تقابل میان اسباب‌بازی‌های سنتی و سرگرمی‌های دیجیتال را به تصویر می‌کشد؛ موضوعی که بازتابی از دغدغه‌های امروز خانواده‌ها درباره استفاده کودکان از فناوری به شمار می‌رود.

مجموعه «داستان اسباب‌بازی» بیش از سه دهه است که کودکان را سرگرم می‌کند و در عین حال به نگرانی‌های والدین درباره دنیای در حال تغییر کودکان نیز می‌پردازد. در این مجموعه، اسباب‌بازی‌هایی که به شکل مخفیانه زنده هستند، تلاش می‌کنند صاحب کودک خود را خوشحال نگه دارند و همواره با ترس کنار گذاشته شدن یا از رده خارج شدن روبه‌رو هستند.

در نسخه پنجم این مجموعه، تبلتی به نام «لیلی‌پد» با شخصیت «لیلی» به داستان وارد می‌شود؛ ابزاری دیجیتال که برای اسباب‌بازی‌ها تهدیدی تازه محسوب می‌شود و ممکن است جایگاه آن‌ها را به عنوان محبوب‌ترین وسیله بازی کودک داستان یعنی «بانی» تصاحب کند.

این موضوع برای شخصیت «جسی»، یکی از اسباب‌بازی‌های اصلی داستان، تجربه‌ای تلخ است. بانی که دختری هشت ساله است، به بازی‌های ساده اما جذاب تبلت علاقه‌مند می‌شود و همین مسئله باعث می‌شود اسباب‌بازی‌ها احساس کنند جایگاهشان در زندگی او در حال کمرنگ شدن است.

در واقع داستان فیلم بازتابی از واقعیت زندگی بسیاری از کودکان امروز است که بیش از آنکه با اسباب‌بازی‌های سنتی سرگرم شوند، زمان زیادی را صرف تماشای صفحه‌نمایش‌ها می‌کنند. پژوهش‌های مؤسسه «پیو» نیز نشان می‌دهد بخش بزرگی از کودکان زیر ۱۲ سال از تبلت یا تلفن هوشمند استفاده می‌کنند و همین موضوع بحث‌های گسترده‌ای درباره تأثیر این ابزارها بر سلامت روان کودکان ایجاد کرده است.

با این حال، فیلم‌سازان «پیکسار» تلاش کرده‌اند رویکردی متعادل نسبت به فناوری داشته باشند و «داستان اسباب‌بازی ۵» را به یک بیانیه تند ضد فناوری تبدیل نکنند. در بخشی از داستان، «جسی» با چند دستگاه رایانه قدیمی و از رده خارج‌شده روبه‌رو می‌شود و درمی‌یابد آن‌ها نیز مانند اسباب‌بازی‌ها از کنار گذاشته شدن می‌ترسند.

در ادامه روایت، فناوری تنها به عنوان یک تهدید نشان داده نمی‌شود، بلکه می‌تواند در شکل‌گیری روابط انسانی نیز نقش داشته باشد. تبلت «لیلی‌پد» به بانی کمک می‌کند با دختری دیگر به نام «بلیز» آشنا شود؛ دوستی که همچنان به شیوه سنتی با اسباب‌بازی‌ها بازی می‌کند.

فیلم همچنین به چالش‌های استفاده از فناوری اشاره می‌کند و نشان می‌دهد حتی در یک محیط محدود مانند گروه گفت‌وگوی همکلاسی‌ها نیز امکان بروز رفتارهایی مانند قلدری وجود دارد.

در نهایت «داستان اسباب‌بازی ۵» تلاش می‌کند تصویری واقع‌بینانه از رابطه کودکان و فناوری ارائه دهد. این انیمیشن به جای آنکه فناوری را ذاتاً مخرب معرفی کند، آن را ابزاری می‌داند که بسته به نحوه استفاده می‌تواند هم مفید و هم آسیب‌زا باشد.

فیلم در عین حال پیامی برای والدین نیز دارد: در دنیای امروز نمی‌توان تنها با کنار گذاشتن فناوری از تأثیر آن بر کودکان جلوگیری کرد و خانواده‌ها باید نقش فعال‌تری در هدایت استفاده از ابزارهای دیجیتال ایفا کنند.