، با وجود اینکه همزمان با آغاز جنگ تحمیلی سوم، اجراهای تئاتر مانند بسیاری از فعالیت‌های هنری متوقف شده بود، هنرمندان تئاتر در سال جدید فعالیت‌های خود را از سر گرفتند تا دوباره پذیرای مخاطبان در سالن‌های نمایش باشند.

در ماه‌های پایانی سال ۱۴۰۴ و با آغاز حملات به خاک ایران، بسیاری از اجراهای نمایشی متوقف شد؛ تصمیمی که با هدف حفظ امنیت مخاطبان و هنرمندان اتخاذ شد. با این حال، فعالان تئاتر با وجود فشارهای معیشتی ناشی از تعطیلی اجراها، تلاش کردند همراه با جامعه به مسیر خود ادامه دهند و در سال جدید دوباره به صحنه بازگردند.

در این میان، برخی گروه‌ها و مراکز نمایشی حتی در ایام جنگ نیز اجازه ندادند چراغ تئاتر خاموش شود و با اجرای آثار متناسب با شرایط جامعه در تجمعات مردمی، فضاهای شهری و همچنین مجموعه‌های فرهنگی، حضور تئاتر را حفظ کردند.

با پایان تعطیلات نوروز ۱۴۰۵ و سپری شدن فروردین، هنرمندانی که اجراهایشان متوقف شده بود یا برای اجرای آثار جدید برنامه‌ریزی کرده بودند، فعالیت خود را از سر گرفتند. در همین راستا، برگزاری جشنواره ملی تئاتر رضوی در تبریز به عنوان نخستین رویداد جمعی تئاتر در سال جدید، نشانه‌ای از بازگشت جریان اجرایی تئاتر به فضای رسمی کشور بود.

در بخش تئاتر کودک و نوجوان نیز سالن‌ها و مراکز تخصصی بار دیگر فعال شدند. تالار هنر که در جریان حملات آسیب دیده بود، پس از ترمیم به چرخه اجرا بازگشت و نمایش «آرزوی بزرگ» نیز از ۱۶ اردیبهشت اجرای دوباره خود را آغاز می‌کند. همچنین مرکز تولید تئاتر و تئاتر عروسکی کانون با چندین اثر در سالن‌های مختلف میزبان مخاطبان کودک و نوجوان شده است.

همزمان مجموعه‌های مهمی مانند تئاتر شهر، تماشاخانه ایران‌شهر، خانه هنرمندان ایران، تماشاخانه لبخند، عمارت نوفل‌شاتو، بوتیک هنر و چندین سالن خصوصی و دولتی دیگر نیز با نمایش‌های متنوع فعالیت خود را ادامه داده‌اند. حضور کارگردانان و چهره‌های شناخته‌شده در این اجراها نشان می‌دهد که جریان تئاتر تلاش دارد با قدرت بیشتری به صحنه بازگردد.

بازگشت اجراهای نمایشی در سال جدید، نه تنها نشانه‌ای از پویایی جامعه تئاتر است، بلکه تلاشی جدی برای احیای ارتباط مخاطب با هنر نمایش نیز به شمار می‌رود؛ ارتباطی که در ماه‌های گذشته تحت تأثیر شرایط جنگی قرار گرفته بود اما اکنون بار دیگر در حال شکل‌گیری است.