، رابرت دووال، بازیگر برنده اسکارگرفته که بیشتر برای بازی در فیلمهای «پدرخوانده» و «اینک آخرالزمان» شناخته میشود، در ۹۵ سالگی درگذشت. همسرش این خبر را در پستی فیسبوکی اعلام کرد.

لوسیانا دووال، همسر او، در بیانیه‌ای گفت: «رابرت برای هر یک از نقشهای بیشمارش، تمام وجود خود را به شخصیتها و حقیقت روح انسانی که آن شخصیتها نمایندهاش بودند، میبخشید.»

از برجسته ترین نقشهای او میتوان به نقش شخصیت «تام هیگن»، مشاور و حقوقدان خانواده مافیایی کورلئونه در «پدرخوانده» اشاره کرد.

او همچنین نقش سرهنگ «بول میچام» را در «سانتینی بزرگ» و شخصیت اصلی فیلم «استالین» را بازی کرد، و نیز در فیلمهای «مهربانی محض» و «حواری» در نقش شخصیتهای فروپاشیده و سقوط کرده ظاهر شد.

دووال، پسر یک دریاسالار نیروی دریایی آمریکا و یک بازیگر آماتور، در آناپولیس مریلند بزرگ شد. پس از فارغ التحصیلی از کالج پرینسیپیا در ایلینوی و خدمت در ارتش آمریکا، به نیویورک سیتی نقل مکان کرد، جایی که با داستین هافمن هم اتاق شد و با جین هکمن دوستی نزدیکی پیدا کرد؛ این سه در آن دوران دانشجویان تازه کار بازیگری بودند.

پس از کار در برنامه های تلویزیونی مختلف، دووال با اولین حضور خود در سینما تأثیر قدرتمندی بر جای گذاشت و نقش «بو رادلی» مرموز و منزوی در فیلم «کشتن مرغ مقلد» را ایفا کرد. 

دووال این نقش را به پیشنهاد هورتون فوت، فیلمنامه نویس فیلم که از کار او در یکی از نمایشنامه هایش خوشش آمده بود، به دست آورد. فوت بعدها فیلمنامه «مهربانی محض» را نوشت؛ فیلمی محصول ۱۹۸۳ که دووال برای بازی در نقش یک خواننده موسیقی کانتریِ رو به زوال، جایزه اسکار بهترین بازیگر مرد را برای آن دریافت کرد.

دووال برای شش اسکار دیگر نیز نامزد شد، از جمله برای بازی در حماسه ویتنامی فرانسیس فورد کاپولا، «اینک آخرالزمان» (۱۹۷۹). دووال در این فیلم نقش سرهنگ «بیل کیلگور» را بازی کرد.

در مجموع، دووال در نزدیک به ۱۰۰ فیلم ظاهر شد. و هنگامی که از هالیوود خسته میشد، فیلمهای خودش را میساخت. او فیلم «حواری» را نوشت، کارگردانی کرد و برای بازی در آن نامزد اسکار شد؛ داستان یک کشیش درگیر با تضادهای درونی.

او در سالهای پایانی عمر، زمان خود را بین لس آنجلس، آرژانتین و یک مزرعه در ویرجینیا تقسیم می‌کرد.