کارگردان «سقف»:
میخواستم حال مخاطب خوب شود
ابراهیم امینی، کارگردان فیلم «سقف» گفت احساس همدلی و با هم بودن مردم در دوران جنگ، انگیزه اصلی ساخت این فیلم سینمایی بوده است.
، نشست خبری فیلم سینمایی «سقف» به کارگردانی ابراهیم امینی، از آثار حاضر در چهلوچهارمین جشنواره ملی فیلم فجر، شامگاه ۱۹ بهمنماه در پردیس ملت برگزار شد و عوامل فیلم درباره دغدغهها، مسیر تولید و رویکرد محتوایی این اثر توضیحاتی ارائه دادند.
در ابتدای این نشست، سعید خانی با اشاره به اتفاقات تلخ اخیر اعلام کرد: کشته شدن هموطنان را تسلیت میگویم و به خانواده زندهیاد جواد گنجی، همکار عزیزمان، تسلیت عرض میکنم.
ابراهیم امینی نیز با ابراز همدردی با آسیبدیدگان حوادث اخیر تصریح کرد: به سهم خودم به همه کسانی که در این یک ماه اخیر از وقایع آسیب دیدند تسلیت میگویم و از تماشاگرانی که فیلم را در سالن شماره یک دیدند عذرخواهی میکنم، زیرا کیفیت صدا و موسیقی مطلوب نبود و دیالوگها بهخوبی شنیده نمیشد.
در ادامه، حسامفر با نگاهی انتقادی به شرایط فرهنگی و اجتماعی تأکید کرد: اتفاقاتی که امروز رخ میدهد طبیعی نیست؛ نه در اقتصاد، نه در خشونت و نه در مشروعیت نهادها، و جشنواره نیز از این وضعیت مستثنا نیست.
وی افزود: با روبوسی و رفتارهای ظاهری، دودستگیها حل نمیشود و امیدوارم بتوانیم به یک ایده جمعی برسیم تا از این شرایط عبور کنیم و فردایی داشته باشیم که در آن تحقیر کمتری تجربه شود.
امینی در پاسخ به انتقادها از فیلمنامه فیلم خاطرنشان ساخت: ما به قضاوتها احترام میگذاریم و این نمایش، اولین اشتراکگذاری اثر با مخاطبان است و رسیدن به جمعبندی نهایی زمانبر خواهد بود.
این کارگردان درباره انگیزه ساخت «سقف» اعلام کرد: پیش از هر فراخوانی، در روزهای جنگ دغدغه ثبت آن فضا را داشتم و این فیلم برایم ثبت یک واقعه بود، چون بعد از جنگ احساس همدلی و وحدت داشتیم و حس میکردم پس از سالها دوباره یک ملت شدهایم.
وی افزود: همین احساس خوب با هم بودن و همدلی باعث شد این فیلم را بسازم، چیزی که امروز بیشتر شبیه یک رویاست.
امینی درباره فاصله گرفتن از بازسازی دقیق فضای جنگ تصریح کرد: در ابتدا قصد بازسازی خرداد را داشتیم اما با تغییر شرایط و رسیدن پاییز، از واقعگرایی صرف فاصله گرفتیم و میزان اخبار روزانه را کاهش دادیم تا فضا عمومیتر و قابل تعمیم شود.
او درباره تفاوت «سقف» با فیلم «چشم بادومی» تأکید کرد: این فیلم سفارشی نبود و ایده آن از خودمان شکل گرفت؛ هرچند از نظر ژانر متفاوتاند، اما مسأله خانواده و هویت، خط مشترک هر دو اثر است.
این کارگردان با اشاره به دغدغه نسل نوجوان و جوان تصریح کرد: من با نسل جدید معاشرت دارم و تلاش میکنم دنیای ذهنی آنها را بفهمم، چون احساس میکنم زبان مشترکمان را از دست دادهایم و باید این فاصله را پر کنیم.
امینی با بیان اینکه قصد ساخت فیلمی نمادگرا نداشته، خاطرنشان ساخت: ما تلاش کردیم فیلمی بسازیم که حال مخاطب را خوب کند و مستقیم سراغ جنگ نرویم تا بخشی از تماشاگران از فیلم دور نشوند.
وی تأکید کرد: تحقیر، تم اصلی فیلم ماست؛ احساسی که در روابط فردی، اجتماعی و حتی سیاسی تجربه میشود و تلاش کردیم بدون بدآموزی، فیلمی مناسب خانوادهها بسازیم.
در پایان این نشست، حسامفر ابراز امیدواری کرد: مخاطبان با این فیلم احساس همدلی کنند و از خود بپرسند چه زمانی کشته شدن هزاران نفر برای ما عادی شد؛ این وضعیت طبیعی نیست و باید راهی برای خروج از این چرخه تاریخی پیدا کنیم.
ارسال نظر