از دیوید لینچ تا رابرت ردفورد، سالی که ستارهها خاموش شدند
سال ۲۰۲۵ برای دنیای سینما، تلویزیون و موسیقی سالی تلخ و تاریخی بود و بازیگران، کارگردانان و موسیقیدانانی که هر کدام یک دوره را ساخته بودند، صحنه هنر را ترک کردند.
، سال ۲۰۲۵ یکی از تلخترین و تأثیرگذارترین سالها در تاریخ هنر جهان بود؛ سالی که سینما ، تلویزیون و موسیقی با چهرههایی وداع کردند که هرکدام بهتنهایی یک دوران را نمایندگی میکردند و آثارشان بخش جداییناپذیر حافظه جمعی مخاطبان شد.
در اواخر سال، خبر درگذشت راب راینر کارگردان و بازیگر سرشناس آمریکایی در کنار همسرش، هالیوود را در بهتی عمیق فرو برد. فیلمسازی که با آثاری چون «عروس شاهزاده»، «وقتی هری سالی را ملاقات کرد…» و «چند مرد خوب» نقشی تعیینکننده در سینمای جریان اصلی آمریکا داشت و مرگ خشونتبار او موجی از واکنشها را در میان هنرمندان و سیاستمداران برانگیخت.
چندی پیش از آن، دنیای سینما با خبر درگذشت دیوید لینچ، فیلمساز آیندهنگر و خالق جهانهای تاریک و سوررئالیستی، شوکه شد. لینچ با فیلمهایی چون «مخمل آبی» و «جاده مالهالند» و سریال تأثیرگذار «توئین پیکس»، قواعد روایت در سینما و تلویزیون را تغییر داد و فقدان او برای هفتهها در صدر واکنشهای هنری باقی ماند.
در آغاز سال، مرگ جین هکمن بازیگر برنده دو جایزه اسکار، که همراه همسرش در خانهاش در سانتافه پیدا شد، بار دیگر توجهها را به خاموشی نسل طلایی بازیگران کلاسیک جلب کرد. همزمان، میشل تراختنبرگ بازیگر شناختهشده سینما و تلویزیون، در ۳۹ سالگی درگذشت و جامعه هنری را در بهت فرو برد.
بهار ۲۰۲۵ با وداع با وال کیلمر، ستاره فیلمهایی چون «تاپ گان»، «درها» و «مخمصه»، ادامه یافت. کیلمر که به ایفای نقشهای پیچیده و متفاوت شهرت داشت، از چهرههایی بود که مسیر ستارهسازی هالیوود را تغییر داد. پاییز نیز با انتشار خبر درگذشت دایان کیتون و رابرت ردفورد، دو نماد سینمای آمریکا، به اوج اندوه رسید؛ ردفورد که بعدها بهعنوان بنیانگذار مؤسسه فیلم ساندنس، پدرخوانده سینمای مستقل شناخته میشد، میراثی فراتر از بازیگری برجای گذاشت.
در دنیای موسیقی نیز سال ۲۰۲۵ سالی سنگین بود. گارث هادسون آخرین عضو بازمانده گروه «دِ بند» در ژانویه درگذشت و پایان کامل یکی از مهمترین گروههای راک ریشهای رقم خورد. در فوریه، روبرتا فلک صدای ماندگار ترانه «مرا به آرامی بکش» خاموش شد و در ژوئن، برایان ویلسون نابغه گروه «بیچ بویز» از دنیا رفت؛ هنرمندی که موسیقی پاپ مدرن آمریکا را شکل داد.
ماه ژوئیه با درگذشت چهرههایی چون کانی فرانسیس، چاک منگیونه و در نهایت آزی آزبورن، از بنیانگذاران هویمتال و چهره نمادین فرهنگ عامه، یکی از تلخترین دورههای موسیقی سال را رقم زد. آزبورن پس از سالها مبارزه با بیماری پارکینسون، میراثی جهانی از خود بهجا گذاشت.
در طول سال، سینما و تلویزیون با نامهایی چون ریچارد چمبرلین، لورتا سویت، بریان ویلسون، مایکل مدسن، مالکوم-جمال وارنر، ترنس استمپ، گراهام گرین، کلودیا کاردیناله و بریژیت باردو نیز وداع کردند؛ چهرههایی که هرکدام بخشی از تاریخ تصویر و صدا را نمایندگی میکردند.
مرور درگذشتگان سال ۲۰۲۵ نشان میدهد که این سال نه فقط مجموعهای از فقدانها، بلکه نقطه عطفی در پایان تدریجی نسلهایی بود که سینما و موسیقی معاصر را ساختند. نسلی که هرچند صحنه را ترک کرد، اما آثارش همچنان زنده و الهامبخش باقی خواهد ماند.
ارسال نظر