به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج ، سحر امامی، مجری شبکه خبر که هنگام حمله رژیم صهیونیستی به ساختمان رسانه ملی در استودیوی پخش زنده حضور داشت، در جمع خبرنگاران از لحظاتی گفت که بدون هیچ پیش‌نویس و نقشه‌ای، تنها از دل و باورش جاری شد.

وی با اشاره به فضای حاکم پیش از حادثه گفت: احتمال حمله را می‌دادیم. برای همین هم تصمیم‌ گرفته‌ بودیم که بمانیم و در صحنه حضور داشته باشیم. اما جملاتی که در آن لحظه بر زبانم آمد، از پیش تعیین‌شده نبود. آنچه گفتم، برخاسته از عمق باور و مسئولیت بود.

امامی با تأکید بر اینکه حمله حین پخش زنده هرگز در پیش‌بینی‌ها نبود، افزود: ما درباره احتمال تهدیدات صحبت کرده بودیم، همان‌طور که آقای جبلی نیز اشاره کردند، اما وقوع آن در میانه یک برنامه زنده، کاملاً خارج از تصور ما بود.

وی  از تلاش برای حفظ آرامش و پایداری جریان پخش سخن گفت و افزود:  آقای خلیلی، مدیر پخش، با اصرار بر تداوم برنامه، اجازه نداد آنتن قطع شود. این تصمیم حرفه‌ای و شجاعانه باعث شد مردم دچار وحشت نشوند و فضای روانی کشور مدیریت شود. 

سحر امامی در پاسخ به پرسشی درباره ترس در آن لحظات، گفت:  واقعاً نترسیدم. شاید برای بسیاری قابل باور نباشد، اما تصمیمم را گرفته بودم. می‌دانستم احتمال دارد ساختمان هدف قرار گیرد اما اینکه چه زمانی، با چند انفجار و چه میزان خسارت، برایم مشخص نبود. با شنیدن صدای انفجار اول و دوم، تصورم این بود که هر لحظه ممکن است سقف فرو بریزد. اما تلاش کردم کوچک‌ترین نشانه‌ای از اضطراب در صدا یا چهره‌ام منعکس نشود. نمی‌خواستم تصویر ترس از رسانه ملی به مردم منتقل شود.

این مجری با اشاره به نقش ایمان و مسئولیت اجتماعی گفت: در آن لحظه، من فقط به فرزندانم فکر نمی‌کردم؛ گرچه آن‌ها قلب من هستند. صحنه‌ای از هزاران چهره در ذهنم مرور شد. هرکدام از این چهره‌ها، دلیلی برای ایستادگی و ادامه مسیر بودند. آن ایستادگی فقط با لطف خداوند ممکن شد.

وی با تأکید بر ماهیت عاشقانه شغل خبرنگاری افزود:  عشق به مردم ایران، وجه مشترک همه اهالی رسانه است؛ چه در استودیو، چه در میدان. هر کسی که در این راه روایتگر حقیقت است، به کشور و مردمش عشق می‌ورزد. 

امامی ادامه داد:  سال‌ها برای چنین لحظه‌ای آماده شده بودم. در حال قرائت بیانیه شورای عالی امنیت ملی بودم و برایم مهم بود محتوای آن تحریف یا ناقص نشود. اگرچه صدای انفجارها در میانه بند دوم یا سوم شنیده شد، سعی کردم با گفتن «و غیره»، پیوستگی متن را حفظ کنم تا مخاطب دچار سردرگمی نشود. 

وی در پایان با تأکید بر نقش رسانه‌ای همکارانش گفت:  این نوع عملکرد تنها از من نبود؛ همه همکاران من در تحریریه و پخش، اصول رسانه‌ای را در بحران‌ها آموخته‌اند. ما در رسانه ملی برای چنین لحظاتی تمرین کرده‌ایم. من مجری ساده‌ای هستم، نه سمتی دارم و نه ادعایی. تنها چیزی که برایم اهمیت دارد، ارتباطی صادقانه و مؤثر با مردم است. این رابطه را همواره مقدس دانسته‌ام و به آن افتخار می‌کنم