، روز صنعت دفاعی فرصتی برای مرور مسیری است که از روزهای پرالتهاب پیروزی انقلاب اسلامی و دفاع مقدس آغاز شد و امروز با اتکا به دانش بومی، خودباوری ملی و توان نیروهای داخلی به اقتداری قابل توجه در حوزه دفاعی رسیده است.

صنعت دفاعی کشور در چهار دهه گذشته، در شرایطی شکل گرفت و گسترش یافت که جمهوری اسلامی ایران با تحریم‌های گسترده، محدودیت در تأمین تجهیزات و تهدیدهای پی‌درپی دشمنان روبه‌رو بود. با این حال، تکیه بر توان متخصصان داخلی و نگاه جهادی مدیران و فرماندهان، مسیر خودکفایی در تولید تجهیزات دفاعی را هموار کرد.

در تاریخ وزارت دفاع جمهوری اسلامی ایران، نام چهار وزیر شهید به‌عنوان نمادهای ایثار، مسئولیت‌پذیری و حضور در میدان خدمت و دفاع از کشور ثبت شده است.

شهید دکتر مصطفی چمران، نخستین وزیر دفاع جمهوری اسلامی ایران، از چهره‌های برجسته علمی، انقلابی و نظامی کشور به‌شمار می‌رود

. وی پس از پیروزی انقلاب، مسئولیت‌های مهمی از جمله وزارت دفاع را بر عهده گرفت و با آغاز جنگ تحمیلی، حضور در جبهه‌ها را به فعالیت‌های اداری ترجیح داد. شهید چمران سرانجام در ۳۱ خردادماه ۱۳۶۰ در منطقه دهلاویه، هنگام هدایت نیروها و در جریان عملیات علیه دشمن بعثی، بر اثر اصابت ترکش خمپاره به شهادت رسید.

شهید سید موسی نامجو نیز از فرماندهان مؤثر و از مدیران برجسته نظامی در سال‌های نخست انقلاب بود. وی پس از پیروزی انقلاب، نقش مهمی در ساماندهی نیروهای مسلح و آموزش نیروهای نظامی ایفا کرد و در مقطعی مسئولیت وزارت دفاع را بر عهده داشت. شهید نامجو در هفتم مهرماه ۱۳۶۰، در سانحه سقوط هواپیمای C-۱۳۰ که پس از بازدید از مناطق عملیاتی جنوب رخ داد، به شهادت رسید.

شهید جواد فکوری، خلبان شجاع و فرمانده نام‌آشنای نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، سومین وزیر دفاع شهید کشور است. نقش‌آفرینی وی در ساماندهی عملیات‌های هوایی و دفاع از آسمان ایران در ماه‌های آغازین جنگ تحمیلی، بخش مهمی از کارنامه این شهید والامقام را تشکیل می‌دهد. وی نیز در سانحه سقوط هواپیمای C-۱۳۰ در هفتم مهرماه ۱۳۶۰، همراه با جمعی از فرماندهان عالی‌رتبه و رزمندگان اسلام به شهادت رسید.

شهید عزیز نصیرزاده چهارمین وزیر دفاع شهید جمهوری اسلامی ایران، از فرماندهان برخاسته از نیروی هوایی ارتش بود که سال‌ها در مسئولیت‌های مختلف دفاعی و نظامی خدمت کرد.

وی در دوران مسئولیت خود در وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، پیگیری تقویت توان بازدارندگی، توسعه ظرفیت‌های فناورانه و پشتیبانی از توان دفاعی کشور را دنبال کرد و در اسفندماه ۱۴۰۴ در جریان حملات دشمن به تهران به شهادت رسید.

این چهار شهید، هر یک در دوره‌ای متفاوت از تاریخ انقلاب اسلامی، مسئولیت خطیر دفاع از کشور را بر عهده داشتند؛ اما نقطه مشترک آنان، حضور در میدان عمل، باور به توان داخلی، روحیه جهادی و فدا کردن جان در راه امنیت و استقلال ایران بود.

روز صنعت دفاعی تنها یک مناسبت تقویمی نیست، بلکه یادآور ضرورت پاسداشت دانش، خودکفایی و آمادگی دفاعی در کشوری است که تجربه جنگ، تحریم و تهدید را پشت سر گذاشته است.

امروز بخش مهمی از توانمندی‌های دفاعی ایران، محصول تلاش متخصصانی است که مسیر پیشرفت را با وجود محدودیت‌ها متوقف نکردند و میراث فرماندهان شهیدی چون چمران، نامجو، فکوری و نصیرزاده را ادامه دادند.