وحید رونقی منتقد سینما در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگی خبرگزاری موج با اشاره به سطح کیفی آثار جشنواره فیلم فجر اظهار داشت: من کیفیت کارهای جشنواره امسال را نسبت به سال‌های قبل در یک استاندارد بالاتر می‌بینم؛ نه به این معنا که تفاوتی فاحش و معنادار ایجاد شده باشد، اما در مجموع فیلم‌ها مقبول‌ترند، تنوع ژانر دارند و برخی مضامین نیز به‌روزتر شده‌اند.

اقبال مخاطب به «فیلم خوب» است، نه ژانر خاص

این منتقد سینما با تأکید بر اینکه استقبال مخاطب الزاماً وابسته به یک ژانر مشخص نیست، افزود: اقبال رسانه‌ها و مخاطبان بیشتر متوجه فیلمی است که با وجود فراز و نشیب‌ها، بتواند به دل مخاطب بنشیند. امسال در جشنواره شاهد حضور پررنگ‌تر ژانرهایی مثل اکشن، پلیسی و معمایی هستیم؛ ژانرهایی که در سال‌های اخیر در سینمای ایران کمتر دیده می‌شدند.

وی ادامه داد: اینکه این تنوع حاصل سیاست‌گذاری دبیر جشنواره است یا جهت‌گیری کلی سینمای ایران، در نهایت تفاوتی در نتیجه ایجاد نمی‌کند؛ چراکه خروجی کلی، محصولات بهتری نسبت به سال‌های گذشته است.

درخشش فیلم‌اولی‌ها و کارگردانان کمترشناخته‌شده در جشنواره فیلم فجر امسال

رونقی با اشاره به حضور فیلم‌سازان جوان در جشنواره امسال گفت: بخش قابل‌توجهی از آثار متعلق به کارگردانان کمترشناخته‌شده یا فیلم‌اولی‌ها و فیلم‌دومی‌هاست. به نظر من، برای اولین یا دومین تجربه سینمایی، این فیلم‌ها قابل قبول و بعضاً خوب هستند.

وی درباره فیلم‌های مرتبط با جنگ ۱۲ روزه اظهار داشت: همه این آثار الزاماً فیلم جنگی نیستند. برخی مثل «قمارباز» و «نیمه‌شب» مستقیماً به این موضوع می‌پردازند و از نظر من فیلم‌های بسیار خوبی هستند، اما در بعضی آثار، جنگ ۱۲ روزه فقط بخشی از روایت است و حتی اگر حذف شود، لطمه‌ای به کلیت فیلم وارد نمی‌کند.

فیلم «اسکورت» جلوتر از دیگر آثار اجتماعی است

این منتقد سینما درباره وضعیت سینمای اجتماعی در جشنواره فجر گفت: سینمای اجتماعی بیش از هر چیز به شیوه روایت وابسته است، یک قصه مشترک را ممکن است چند نفر دیده باشند، اما کسی که بهتر روایت کند، اثر ماندگارتری می‌سازد. به نظر من در میان فیلم‌های اجتماعی، «اسکورت» به‌طور معناداری از دیگر آثار جلوتر است؛ چون قصه‌اش را درست و زیبا تعریف می‌کند و روی یک معضل واقعی جامعه امروز دست گذاشته است.

رونقی در پایان تأکید کرد: حتی اگر قصه تلخ یا سیاه باشد، وقتی درست روایت شود ارزشمند می‌شود. ساخت چنین فیلم‌هایی ضروری است؛ چون توجه جامعه را به معضلات پنهان جلب می‌کند و شاخک‌های حساسیت اجتماعی را نسبت به آنچه در اطراف‌مان رخ می‌دهد، فعال نگه می‌دارد.