ایران درودی متولد ۱۱ شهریور ۱۳۱۵ در مشهد بود. وی تحصیلات خود را در دانشکده عالی هنرهای زیبای پاریس «بوزار» در رشته نقاشی ، مدرسه لوور پاریس در رشته تاریخ هنر، دانشکده سلطنتی بروکسل در رشته ویترای و انستیتو آر. سی. آ. نیویورک در رشته تهیه و کارگردانی سینما و برنامه‌های تلویزیونی به پایان رساند.

شرکت در بیش از ۲۵۰ نمایشگاه گروهی و برگزاری ۶۴ نمایشگاه انفرادی در ایران و سرتاسر جهان از جمله فعالیت‌های او است.

ایران درودی از سال ۱۳۴۳ عضو کنگره بین‌المللی هنرمندان و منتقدان «ریمنی» و «وروکیو» و «سان‌مارینو» ایتالیا شد و از سال ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۱ تهیه و کارگردانی بالغ بر ۸۰ فیلم مستند را برای تلویزیون تحت عنوان «شناسایی هنر» بر عهده داشت. او استاد مدعو دانشگاه صنعتی شریف برای تدریس تاریخ و شناسایی هنر بود.

کتاب‌های او به ترتیب عبارت است: «ایران درودی» (آثار نقاشی ۱۳۳۸-۱۳۵۲)، «در فاصله‌ی دو نقطه…!»، «چشم شنوا» (آثار نقاشی)، «قصه انسان و پایداری‌اش…!» (شناخت‌نامه ایران درّودی).