امرالله احمدجو کارگردان و فیلمنامه نویس مطرح کشور در گفتگو با خبرنگار سینمایی خبرگزاری موج به مناسبت روز ملی سینما با بیان اینکه با اوضاع امروز جامعه که کرونا هم مزید بر علت شده است، به نظرش سینما یک کار اضافه و بی ثمر است، بیان کرد: وقتی اصل قضیه مشکلات متعددی در اطراف خود دارد، حال چه فایده ای دارد که روزی را به آن اختصاص بدهند؟

شاید از بیکاری می دانیم که روز تئاتر و سینما چه روزی است!

وی با اشاره به خاطره ای از روز جهانی تئاتر مطرح کرد: چند سال پیش در روز جهانی تئاتر تالار هنر استان اصفهان که معلق به شهرداری است، مراسمی را با حضور تئاتری ها که گوش تا گوش سالن نشسته بودند، برگزار کرد. مطابق معمول بیانیه روز جهانی تئاتر خوانده و سخنرانی ها انجام شد تا اینکه دکتر پرویز ممنون از پیشکسوتان تئاتر ایران و اصفهان -که سالهاست در اتریش زندگی می کند و در رشته تئاتر فعال است- برای سخرانی روی صحنه آمد و گفت: «الان در همه اروپا از هر کارگردان تئاتر و بازیگری سوال کنی، محال است یک نفر بداند امروز روز جهانی تئاتر است.» 

نویسنده «دنیای وارونه» ادامه داد: ما هم حسابی احساس غرور کردیم که به یاد روز جهانی تئاتر هستیم و مراسم برگزار می کنیم اما ایشان در ادامه صحبت هایش گفت: «می دانید چرا؟ چون شما بیکارید در حالی که آن ها فرصت این حرفا را ندارند. به عنوان مثال در وین در هر محله ای شهرداری یک یا چند سالن تئاتر نسبت به تراکم جمعیت دارد که الزاما باید دایر و نمایشی روی صحنه داشته باشند و اصلا وقت این حرفها را ندارند.» متاسفانه اصل قضیه چراغش خاموش و این گونه از مسایل، قصه آفتابه لگن هفت دست است.

سینما با خلاقیت معنا پیدا می کند

احمدجو در ادامه با بیان اینکه به طور شخصی سینما برایش به معنی یک عشق به تمام معناست، گفت: از وقتی که به عنوان تماشاچی جذب این هنر شدم تا به الان، حسم نسبت به سینما تغییر نکرده است و فکر می کنم اگر ۱۰ بار دیگر به دنیا بیایم سینما را انتخاب می کنم و خداراشاکرم که این نعمت را به من داده است. البته منظورم از سینما فیلمسازی خلاقانه به شکل سینمایی، مستند و... است چراکه تعریف سینما «فیلم» به اضافه «خلاقیت» است.   

وی که بآثار تلویزیونی همچون «روزی روزگاری»، «تفنگ سر پر» و «پشت کوه های بلند» برای عموم مخاطبان شناخته می شود، با بیان اینکه از نظرش همه فعالیت فرهنگی مشغولیت هستند نه شغل، تصریح کرد: کارهای فرهنگی اعم از هنری و غیرهنری حتی طبابت که در اصل کاری فرهنگی است، هیچ کدام شغل نیست و مشغولیت است و نمی شود به آن «حرفه» گفت و اگر درآمدی برای هر کدام باشد به اصطلاح خدا بده برکت است و به کم و زیاد آن نباید نگاه کرد. فعالیت در این حرفه، متصل به عشق است برای همین قناعت را باید مدنظر داشت و نباید نگاه کاسب کارانه ای به آن کرد. 

فیلم تا حدی جای مطالعه را پر می کند

کارگردان «شاخه های وارونه» خاطرنشان کرد: اگرچه این حرفایی که قصد دارم بزنم، تکراری است اما باز هم باید تکرار کرد و گفت تا گوش موثری بشنود و به کار بسته شود. ما در کشوری زندگی می کنیم که بخشی سواد ندارند و در بخش دیگری که خواندن و نوشتن بلد هستند تا کسانی که تحصیلات عالیه دارند، مطالعه گریزی بیداد می کند و این موضوع در آمارها آمده است اما فیلم در سراسر جهان فوق العاده اهمیت دارد و در کشور ما این اهمیت مضاعف است.

امرالله احمدجو  در پایان تاکید کرد: خوشبخاته رابطه خاص و عام با فیلم بد نیست به همین دلیل باید بالاترین استفاده را از این رسانه داشته باشیم؛ اگرچه هیچ چیز جای مطالعه را نمی گیرد اما فیلم قدری این مساله را جبران می کند و باید به آن اهمیت بدهیم. اهمیتی که به نظر نمی آید به صورت عمقی باور مسئولان شده باشد اگرچه دوستان زحمت می کشند اما کم است و راه طولانی تا رسیدن به شکل سیستماتیک تولید فیلم موثر و خوب داریم.