«بسم ­الله الرحمن الرحیم

چهل و دوسال از درگذشت استاد فقید، دکتر علی شریعتی می­ گذرد. سالروز بزرگداشت فرزند مزینان، فرصت مغتنمی است تا با پرداختن به ابعاد و اضلاع اندیشه این سرمایه فرهنگی و ملی معاصر، تجربه گرانسنگ او را در جامعه امروز و در مواجهه با مسائل و نیازهای این زمان به کار گیریم.

شریعتی اندیشمند دردمند بود که میان روشنفکری و دینداری پیوندی کاربردی ایجاد کرد. نه روشنفکری او بهانه ­ای برای دین­ گریزی شد و نه دینداری او زمینه ­ای برای تحجر فراهم آورد. او نقاط اشتراک روشنی میان روشنفکری و دینداری را ترسیم کرد و هم­نشینی و تعامل این دو را رونق بخشید. در عین حال با نگاه انتقادی به هر دو عرصه، با بیان شیوا و مؤثر توانست با زبان مردم زمان خود و نیازهای زمانه سخن بگوید.

او هم با دردهای جامعه پیوند داشت و هم از تحولات جهانی مطلع بود. این ویژگی برجسته در اندیشه دکتر شریعتی، موجب شد تا پنجره­ هایی نو در مقابل دیدگان مردم ستمدیده آن زمان گشوده شود و از این رو انسان­ های دغدغه­ مند پر­شماری در گفتمان شریعتی خود را باز ­یافتند.

اندیشه و تجربه دکتر شریعتی محدود به یک دوره تاریخی نیست، همچنان که آوازه و شهرت او محصور به ایران و مرزهای جغرافیایی آن نمانده است.

با قدردانی از دست­اندرکاران و برگزارکنندگان این نشست ارزشمند، از خداوند منّان توفیق تأمل و تفکر بیشتر در اندیشه­ های خردورزان دین­مدار و دلسوزان این مرز و بوم و کاربست تجربه­ های گران­ آن بزرگواران در مسیر پیشرفت و تعالی ایران اسلامی را مسألت می ­نمایم.»