دکتر محمودرضا امینی- خبرگزاری موج؛ اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِناَّئِکَ عَلَیْکَ مِنّى سَلامُ اللَّهِ (اَبَداً) ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَ النَّهارُ وَ لاجَعَلَهُ اللَّهُ آخِرَ الْعَهْدِ مِنّى لِزِیارَتِکُمْ

واقعیت این نیست که فقط یک ظلمی بود و مردم در ستم بودند و یا تقابلی با امام حسین بود و یا امام حسین به دلیل ظالمانه بودن حکومت قیام کردند بلکه اتفاقی که در غصب حکومت افتاده بود فاصله‌ی ارزش‌های دین به اندازه‌ای بود که نشانی از دین اسلام به آن صورتی که رسول اکرم (ص) شروع کرده بودند اتفاق افتاده بود یعنی  زاویه بسیار زیاد بود که این زاویه باید هم پوشانی پیدا می کرد و لذا وقتی آقا ابا عبدالله حسین راهبرد حرکتشان را انتخاب کردند راهبردی در راستای دین و کلیت دین و پاسداری و نگهبانی از دین بود را انجام دادند و دین اسلام و پاسداری از خون شهیدان و پاسداری از ولایت و امامت تا قیام مهدی خواهد بود

بحث قیام و شهادت و بحث مردانگی و امر به معروف و نهی از منکر، بحث برقراری پرچم اسلام از موارد مهم استراتژی آقا ابا عبدالله الحسین بود.