دکتر محمودرضا امینی- خبرگزاری موج؛ بودجه بندی که در ساختار برنامه و بودجه صورت می گیرد به منزله دستور العمل اقتصاد کشور و درآمد و هزینه آن است با این فرض اهمیت مبانی تدوین برنامه و بودجه و شاخص های آن ملموس و البته شکل یا تکنولوژی آن نیز از اهمیت قابل ملاحظه ای برخوردار می گردد.

از این رو وقتی نظامات حکومتی در ایران بعد از قاجار در حال شکل گرفتن شد بنا به تمایلات سیاسی و تفکرات ایدئولوژیک مستشاران آمریکایی و گاهی انگلیسی مسئولیت شکل گیری و ساختار دهی برنامه ای کشور را عهده دار شدند.

اما انقلاب اسلامی این موفقیت را داشت که تحولی در بنیان ها و شاخص های نظامات سیاسی، امنیتی و اجتماعی ایجاد کند در عین حال متاسفانه تحول در زیر ساخت نظام اسلامی مغفول ماند.

وجود افراد انقلابی در هر از گاه های برنامه و بودجه کشور، توان و قدرت تحول در شاخص ها و مبانی بودجه بندی منطبق با ارزش های انقلاب اسلامی و اقتصاد ایران را نداشت و قدرتمندتر و قوی تر مدیران لیبرال و نئولیبرال بودند که همچنان شاکله و شاخص های سرمشق اقتصاد و هزینه و درآمد کشور را در قالب بودجه در اختیار داشتند و این پارادایم انقلاب و لیبرالیسم و نئولیبرالیسم همواره موجب شد اقتصاد انقلاب اسلامی همتراز نظامات دیگران نباشد.

این روند چیزی جز دقت و برنامه ریزی دشمنانه و تقابل با ارزش های انقلابی نبوده و نیست و هیچ گاه نمی توان و نباید باور کرد که حتی اگر رئیس جمهور انقلابی تیم اقتصادی انقلابی خود را به طور هماهنگ چینش کند اما تفکر برنامه ریزی و مبانی و شاخص ها تغییر نکند متاسفانه خر همان خر و پالان همان پالان است به عبارتی به دست مبارک افراد ارزشی اتفاق نامیمون و نامبارک خواهد افتاد.

پس اینک که دولت محترم آیت الله رئیسی به لطف تفکر لیبرالی و نئولیبرالی در بودجه کشور وارث برنامه ای کاملا غیر منطبق با ضرورت ها و نیازها که موجب ورشکستگی کشور از اقتصاد شده قطعا و حتما می بایست انقلاب اقتصادی و تفکر انقلاب اسلامی را در بودجه بندی و اقتصاد کشور در مقابل تهاجم اقتصادی و خرابی های موجود برنامه بودجه ای به منصه ظهور و بروز برساند و این ممکن نخواهد بود مگر با بسیج همه متفکرین، فرهیختگان، پژوهشگران و اندیشمندان اقتصادی دلسوز و متعهد کشور. قطعا از یک تیم چند نفره به تنهایی نمی توان انتظار تحول عظیمی را داشت.