یکی از نمادهای اسلامی روزه است. روزه ماه خدا است ماهی که خداوند متعال روزه داران را به مهمانی خود دعوت می کند. این بدان معناست که از همه چیز پرهیز کنید و به سوی من بیایید. مهمان خدا شدن یعنی با خدا بودن برای خدا بودن و در مسیر خدا حرکت کردن.

خدایی که مهربان است  خدایی که عشق است خدایی که جمیل است و همه  صفات پسندیده از آن اوست. بندگان خود را به مهمانی دعوت کرده است به مهمانی و روزه داری که فقط نخوردن و نیاشامیدن نیست که پرهیز از خوردن و در واقع نخوردن که برای سلامت جسم است. خوردن انسان را در معرض هرنوع عوارض قرار می دهد و صاف و صیقل شدن و پرهیز از دروغ گفتن و صداقت داشتن، غیبت نکردن و دوری از غیبت کردن محبت و نیکویی به دیگران کردن، زبان نرم داشتن و زبان سرزنش را ترک کردن، خشونت نکردن و مهربانی کردن، شاد بودن در کمال هنجار های اسلامی، لذت بردن از مناجات با خودش و توسل به ائمه اطهار. قرآن را به عنوان یک راهنمای آسمانی خواندن ،قرآنی شدن و هزاران صفت رفتار نیکو و پسندیده.

اما اینک که ماه مبارک رمضان به اتمام رسیده سعی کنیم خود را بر مهمانی خدا در محضر خدا و در جامعه، خودمان را هنجارمند نشان دهیم.

عصبانیت، پرخاشگری، تهمت، آزار و اذیت، زخم زبان زدن ها، دروغ گفتن ها و ... انسان را از هنجارمند بودن دور می کند. جامعه ما در فرایند توسعه نیاز به هنجار مندی فرهنگی و رفتاری دارد. هیچ جامعه ای نمی تواند توسعه یافته باشد اما هنجار های  فرهنگی و رفتاری در آن بیداد کند.

جامعه ما نمی تواند توسعه پیدا کند اما در رفتار های اقتصادی فرهنگی او، ناهنجارمندی های جدی وجود داشته باشد. نظام اقتصادی زمانی می تواند توسعه داشته باشد که ناهنجارمندی در آن وجود نداشته باشد. ربا در نظام بانکی وجودنداشته باشد.رانت وجود نداشته باشد. گردش پول در نظام بانکی وجود نداشته باشد. سود هنجارمند و متعارف وجود داشته باشد، کار با  وجدان کاری و همت مضاعف انجام شود.الگو های مصرف ما در اقتصاد الگوهای بهینه باشد و مصرف گرایی راهی را برای توسعه باز نمی کند.

وابستگی اقتصادی راه را برای توسعه مسدود می کند و ناهنجارهای فراوان دیگرناهنجاری های ظاهری هنری فرهنگی و بی عدالتی نظام اجتماعی و بی بند و باری در خدمات به مردم و ریخت و پاش های اینگونه، ناهنجاری ها را ایجاد می کند.

باید از رمضان چنین درس بگیریم در عرصه سیاسی. تهمت دروغ جریان سازی و فعال بسیار ناهنجارمند است اتصال به قدرت ها به دلیل ضعف خود ناهنجاریست ثبات قدرت و ترویج قدرت حضور فعال در عرصه سیاسی به صورت مبتکرانه و هوشمندانه هنجار اجتماعی است.

امید است درس های هنجارمندی برای خود و جامعه و عرصه های اجتماعی، سیاسی و اجتماعی و اقتصادی را فرا گرفته و اجرایی کنیم .