، در شصت‌ودومین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، پیام ویدئویی فاطمه زهرا شیخ‌آبادی، دانش‌آموز بازمانده مدرسه شجره طیبه میناب، در بخش مربوط به «حق دسترسی به آموزش» پخش شد؛ روایتی از کودکی که تنها آرزویش رفتن به مدرسه، یادگیری و بازی با دوستانش بود.

او در این پیام گفت: «من فاطمه زهرا شیخ‌آبادی، دانش‌آموز مدرسه شجره طیبه میناب هستم. امروز اینجا ایستاده‌ام تا داستان خودم را تعریف کنم؛ داستان کودکی که مانند هر کودک دیگری می‌خواست به مدرسه برود، درس بخواند و کنار دوستانش بازی کند.»

شیخ‌آبادی با اشاره به روز حادثه افزود که آن روز را مانند یک روز معمولی آغاز کرده بود؛ کیف مدرسه‌اش را برداشت، به مدرسه رفت و همراه دوستانش لحظاتی شاد را سپری کرد، اما ناگهان مدرسه‌اش هدف حمله قرار گرفت و صحنه‌هایی را دید که هیچ کودکی نباید تجربه کند.

این دانش‌آموز بازمانده از حادثه میناب در ادامه خطاب به نمایندگان کشورهای عضو شورای حقوق بشر گفت که سازمان ملل متحد مسئولیت حمایت از حقوق کودکان را بر عهده دارد و خواستار شنیده شدن صدای کودکان میناب و پاسخگو کردن عاملان این حادثه شد.

وی تأکید کرد: «من، بازمانده حمله به مدرسه میناب، از نمایندگان کشورها می‌خواهم صدای کودکان میناب را بشنوند، در کنار ما بایستند و آمریکا و اسرائیل را پاسخگو کنند.»

پس از پخش این پیام، حاضران در نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد ۳۰ ثانیه سکوت کردند. این سکوت به یاد قربانیان و بازماندگان مدرسه میناب و در تأکید بر ضرورت حفاظت از حق آموزش کودکان و مصون ماندن مدارس در شرایط جنگ و درگیری برگزار شد.