، یوسف پزشکیان در کانال تلگرامی شخصی خود با انتشار یادداشتی درباره روز پنجم جنگ، نوشت:

«دیشب تا صبح بیدار بودم. کمی بعد از نماز صبح خوابیدم. ساعت ۱۰ صبح به سختی بیدار شدم. باید خودم را به قراری می‌رساندم. جلسه‌ با فرد کارشناسی بود که می‌خواست مطالب محرمانه‌ و مهمی به رئیس‌جمهور منتقل شود. یک و نیم ساعت صحبت کرد. اطلاعات خوبی از سوابق روابط بین‌المللی ایران داشت. اما ته پیامش این بود که رئیس‌جمهور باید نقش فعالانه‌تری ایفا کند.

همزمان کار دیگری را هم پیگیری کردم. دیروز آشنایی پیغام آورده بود که یکی از کشورهای دوست اعلام آمادگی کرده در تامین نیازهای معیشتی کشور مساعدت کند. می‌خواستند با کسی در ایران مرتبط شوند. پی‌گیری کردم که پیغام به مسئولین مرتبط برسد. نمی‌دانم واقعا کمک خواهند کرد یا نه. حدس می‌زنم که ما از هیچ‌کدام از کشورها درخواست کمک نکرده‌ایم. قابل درک است که نمی‌خواهند و نمی‌توانند جلوی آمریکا بایستند. وقتی می‌دانیم کسی کمک نخواهد کرد چرا درخواست کمک کنیم؟ پیش‌قدم شدن به کمک در چنین شرایطی باارزش است.

روزهای گذشته بخش‌های مختلف صدا و سیما را زده‌اند. عزیزان با همه مشکلات شبکه‌ها را بالا نگه داشته‌اند.

اخبار مختلفی از انفجارها و تخریب‌ها در کشورهای حاشیه خلیج فارس و ترکیه شنیده می‌شود. بی‌آنکه رئیس‌جمهور را ببینم و از او سوال کنم، می‌دانم که معتقد است باید به کشورهای همسایه احترام بگذاریم و اطمینان بدهیم که تهدید یا آسیبی از طرف ما متوجه آن‌ها نخواهد بود.

دستگیری عوامل موساد در قطر و عربستان که قصد بمب‌گذاری در این کشورها را داشتند، نشان می‌دهد یکی از طرح‌های دشمن این است که همسایه‌ها را وارد جنگ کند تا ما به جان هم بیفتیم و خسارت‌های خودش کمتر شود.

ما پیرو مکتب علی علیه السلام هستیم که از دشمن فرار نمی‌کرد و دشمن فراری را تعقیب نمی‌کرد. ما پیرو آیینی هستیم که استفاده از هر وسیله‌ای برای رسیدن به هدف را مجاز نمی‌داند. ما در میدان مبارزه شکست می‌خوریم اما پا روی باورها و اعتقاداتمان نمی‌گذاریم.

ایکاش کشورهای دوست و همسایه اینقدر مرد بودند و شجاعت داشتند که مثل عبدالمطلب شترهایشان را از ابرهه پس می‌گرفتند.»