،امروز، چهارشنبه (۸ بهمن) جولانی برای برگزاری دومین دیدارش با پوتین به روسیه سفر می‌کند. این اقدام در پس زمینه تحرکات نظامی نیروهای جولانی در شمال سوریه و درگیری با نیروهای دموکراتیک کرد موسوم به قسد صورت می‌گیرد. هنوز جزئیاتی درباره برنامه کاری جولانی و موضوعات مورد گفتگوی وی با پوتین منتشر نشده اما حضور وی در کرملین در چنین شرایطی، مؤید دستور کار ویژه روسیه برای سوریه است.

گفتنی است نخستین سفر جولانی به مسکو در ۲۳ مهر سال جاری و تقریباً حدود ۱۱ ماه پس از سقوط دولت اسد انجام شد. در آن زمان وی در رأس هیئتی با حضور وزرای خارجه، دفاع و رئیس اطلاعات و برخی دیگر از مقاماتش به روسیه سفر کرد. در آن دیدار، بر تقویت روابط دوجانبه، همکاری اقتصادی و دفاعی تأکید شد. این دیدار نمادین بود چون روسیه سال‌ها حامی اصلی اسد بود و جولانی از مخالفان سابق نظام محسوب می‌شد. اما پذیرش حضور وی در روسیه به معنای آغاز سرفصلی جدید در روابط دمشق-مسکو بود؛ به این معنا که پوتین تحولات جدید سوریه را پذیرفته و خواهان شکل‌گیری مناسباتی متناسب با اتفاقات سیاسی نوین است. نکته مهم دیگر آنکه بشار اسد و خانواده‌اش پس از ترک سوریه، به مسکو رفتند و پوتین حضور آنها را در کشورش قبول کرد.

در نتیجه سقوط دولت بشار اسد، نقش‌آفرینی روسیه در این کشور کاهش چشمگیری پیدا کرد. پس از آن بود که بسیاری از پایگاه‌های نظامی که میزبان نیروهای روسی بودند کوچک‌تر یا تخلیه شدند. از این رو ارزیابی می‌شود این سفر می‌تواند بخشی از مذاکرات طرفین برای تثبیت وضعیت پایگاه‌های باقی‌مانده در دست روس‌ها از جمله حمیمیم و طرطوس باشد. بعید است که روسیه این دو منطقه استراتژیک را رها کند و لذا مسکو به دنبال شکل دادن به توافقات تازه‌ای برای حضور در سوریه است. این یک رویکرد پراگماتیک یا عمل‌گرایانه است که همواره در تحولات بین‌المللی در دستور پوتین قرار دارد.

حضور روسیه در سوریه به جلوگیری از افزایش نفوذ و حضور آمریکا و اسرائیل در این کشور کمک می‌کند. همچنین اگر توافقی در این خصوص با جولانی انجام شود که بسیار محتمل است، گام بعدی افزایش مشارکت روس‌ها در بازسازی سوریه است و این سناریویی است که جولانی همواره مدنظر دارد. او می‌خواهد با سرعت بخشی به بازسازی سوریه‌ای که از سال ۲۰۱۱ تاکنون درگیر جنگ داخلی است، قدرت خود را استحکام بخشد و بر مشروعیت خود در بین مردم سوریه بیفزاید. لغو تحریم‌های آمریکا توسط دولت ترامپ و دیدار جولانی با وی در کاخ سفید، فرصت حضور غربی‌ها در این کشور را فراهم کرد. اکنون روسیه نیز خواهان جای پایی در سوریه و نه صرفاً در ابعاد نظامی است.

موضوع سومی که می‌تواند مورد بحث بین پوتین و جولانی قرار بگیرد، هماهنگی در شمال شرق سوریه پس از پیشروی ارتش جولانی در مناطق تحت کنترل نیروهای دموکراتیک کرد از جمله در رقه، دیرالزور، حلب، حسکه و محاصره کوبانی است. جریان کردی سوریه همواره تحت حمایت آمریکا قرار داشت و اکنون پیشروی جولانی در این مناطق برای پایان دادن به خودمختاری کردها، بدون تردید با چراغ سبز دولت ترامپ است و به نظر می‌رسد پوتین می‌خواهد از جزئیات این اقدامات آگاه شود.

احتمالاً جولانی در این دیدار باز هم خواهان استرداد بشاراسد شود. پیشتر دولت وی این ایده را مطرح کرده بود اما به طور رسمی این درخواست به مسکو منتقل نشد. در صورت طرح چنین خواسته‌ای، دور از ذهن است که پوتین با آن موافقت کند.

بنابراین سفر جولانی به سوریه که شامل گفتگو در مورد تعیین تکلیف حضور نظامیان روس در پایگاه‌های نظامی سوریه، مشارکت روسیه در در بازسازی این کشور و بحث در مورد مناطق کردی و وضعیت بشار اسد خواهد بود، مؤید استمرار روابط استراتژیک و واقع‌گرایی جدید است. جولانی از چنین دعوت‌هایی برای حضور در پایتخت کشورهای بزرگ استقبال می‌کند. این کار به وی مشروعیت بین‌المللی می‌بخشد و امیدش برای تداوم حکومتش در سوریه را بالا می‌برد. با این حال غرب به ویژه اسرائیل با نگرانی این سفر را دنبال می‌کند. اسرائیلی‌ها نگران هستند افزایش نفوذ روسیه در سوریه موجب انتقال سامانه‌های دفاع هوایی جدیدی شود که این رژیم پیشتر در روزهای پس از سقوط اسد همه آنها را در حملاتی نابود کرد.