جریان همه پرسی استقلال کردستان عراق، همان استراتژی آمریکایی-اسرائیلی و اروپایی است که می خواهد منطقه مرکزی و مهم با قدرتی را در آسیای غربی با تجزیه ژئوپولیتیکی تقسیم کند. در واقع ایجاد کردستان آزاد به عنوان استراتژی قدیمی انگلیس، آمریکا و صهیونیسم در راستای مقابله با کشورهیا عراق، سوریه،ترکیه و ایران است که از دیرباز جزو قدرت های اسلامی منطقه و دارای ظرفیت های اقتصادی و سیاسی ویژه ای بودند. 

اما مقاومت هایی این کشورها در برابر سیاست تجزیه طلبی آمریکا و همچنین وحدت نظر آنها در مقابله با این طرح، مانع از عملی شدن این استراتژی مکارانه و تجزیه طلبانه بوده است. حال در شرایطی که چند اتفاق مهم از جمله دولت سازی عراق و جان گرفتن حاکمیت در آن، دفع نسبی شرارت های تکفیری و داعشی در سوریه و عراق، بازیابی تدریجی قدرت حاکمیت سوریه و سرکوب داعش در حال وقوع است، این توطئه قدیمی دوباره کلید خورده و متاسفانه کلیدار این توطئه مسعود بارزانی شده است.

لذا به طور یقین با توجه به وحدت نظر کشورهای سوریه، ایران، عراق و ترکیه در این رابطه، نتیجه مطلوب آمریکا و انگلیس محقق نخواهد شد. هرچند که بلاشک انرژی ها و فرصت های فراوانی را متوجه خود خواهد کرد و این نیز همان سنت ناپاک صهیونیسیت آمریکا و انگلیس است. 

در این میان لازم به ذکر است خاستگاه مردم کرد در این کشورها جدایی طلبی و یا استقلال طلبی نیست. زیرا ظرفیت های این منطقه نمی تواند یک واحد سیاسی مقتدر را به وجود آورد و از این رو استقلال منطقه کردنشین همواره موجب گرفتاری اقلیم با سایر کشورهای همسایه اش خواهد شد. 

نکته مهم آنکه تاکنون آرامشی که در اقلیم کردستان عراق با توجه به سوابق قبلی این حوزه جغرافیایی وجود داشته، مدیون جمهوری اسلامی ایران است. براین اساس اگر قرار باشد برگزاری همه پرسی استقلال، منافع ملی جمهوری اسلامی ایران را به مخاطره بیندازد، تهران حمایت ها، فرصت ها و امکاناتی که در اختیار اربیل قرار داده، را خاتمه می بخشد. در همین رابطه مردم عراق نیز نسبت به جدای طلبان تهییج می شوند و این سناریو به ضرر اقلیم کردستان عراق خواهد بود.