«اِنّا لِلّهِ وَ اِنّا إِلَیهِ راجِعون»

با دریغ و افسوس بسیار اطلاع یافتم که چهرۀ درخشان جامعۀ علمی و دانشگاهی کشور و نماد و نمایندۀ شایستۀ فرهنگ و تمدّن ایرانی- اسلامی در مجامع و محافل بین‌المللی، سرکار خانم دکتر مریم میرزاخانی، جامه از این خاکدان برگرفته و به جاودانگی پیوسته است.

آن نادرۀ دوران و فرزند برومندِ ایران، یکی از پرورش یافتگان مکتب علمی دانشگاه صنعتی شریف بود که به واسطۀ بهره‌مندی از توانمندی‌های ذاتی خویش و در پرتو مجاهدتی خستگی‌ناپذیر، بر فلک سروری عروج کرد و به عنوان ریاضیدان و پژوهشگری ژرف‌اندیش، نشان جهانی فیلدز را به خود اختصاص داد.

اینجانب به نمایندگی از خانوادۀ بزرگ و افتخارآفرین صنعت هسته‌ای کشور، درگذشت نابهنگام و تألم‌بار آن عزیز را به پیشگاه ملّت شریف ایران به ویژه خانواد معزّز و مکرّم ایشان و تمام دانش‌پژوهان و فرهیختگان ایرانی در سر تا سر جهان تسلیت عرض کرده و از درگاه یگانۀ هستی بخش برای آن بانوی بزرگوار غفران و رضوان الهی مسئلت دارم.

اگر چه فائق آمدن بر غم فقدان و هجران چنین گوهری جهان تاب و بی‌مثال، به سادگی امکان‌پذیر نخواهد بود، اما باید به حکم تقدیر ایزدی گردن نهاد و آتش سینه را به آب لطف و عنایت الهی و تسلیم مؤمنانه در برابر حکمت و مشیّت آسمانی فرو نشاند. باشد تا ذاتِ اقدس خداوندی بر بندگان خویش رحمت آورد و به فیض و کَرََمش به داغداران و دلسوختگانِ این ضایعۀ جانکاه، آرامش بخشد.

نشاید پاره کردن جامه و روی          که مردم تحتِ امرِ کردگارند
ولیکن با چنین داغِ جگرسوز            نمی‌شاید که فریادی ندارند

علی اکبر صالحی