به گزارش خبرگزاری موج، علی اکبر دلبندی، درباره تحقیقات خود در زمینه ارتباط رشته ایمونولوژی و بارداری گفت: ایمونولوژی یک رشته بسیار گسترده است که شاخه‌های مختلفی دارد که یکی از شاخه‌های آن ایمونولوژی باروری است. وی با بیان اینکه هم اکنون ۲۰ درصد از زوج‌های جوان در کشور ما نابارور هستند که یکی از مشکلات اساسی در این موضوع می‌تواند مسأله ایمنی در بدن باشد، تصریح کرد: یکی از مهم‌ترین بیماری‌ها در حوزه ناباروری «اندومتریوز» است که خانم‌ها را بیشتر در سنین باروری درگیر می‌کند. ایمونولوژیست ضمن بیان این مطلب که تخمین زده شده ۱۵ درصد از زنان جوان در سنین باروری مبتلا به بیماری اندومتریوز هستند، ادامه داد: این بیماری به سختی تحمل می‌شود و پس از مدتی مجددا عود می‌کند؛ راهکارهای درمانی برای این بیماری جراحی و هورمون درمانی است که متاسفانه هیچ کدام از این درمان‌ها قطعی و صد در صد نیستند. دلبندی، درباره بیماری اندومتریوز گفت: این بیماری، یک بیماری مزمن التهابی در خانم‌ها است که سبب ناباروری می‌شود به این شکل که بافت اندومتر از جایگاه اصلی خود در داخل رحم خارج می‌شود، به بافت‌های رحمی تهاجم می‌کند و باعث التهاب می‌شود. علت اصلی بیماری اندومتریوز هنوز نامشخص استوی در ادامه افزود: این التهاب باعثناباروری و درد در خانم‌ها می‌شود، البته علت این بیماری دقیقاً مشخص نیست و برخی علل فامیلی یا سبک زندگی را بر این بیماری موثر می‌دانند اما عواملی از قبیل تغذیه و وراثت در شکل گیری آن دخیل است.شیوع اندومتریوز در ایران بیش از کشورهای توسعه یافته است عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران با اشاره به اینکه متخصصان معتقدند که شیوع این بیماری در کشور ما بیش از کشورهای توسعه یافته است، تصریح کرد: متاسفانه از نظر اپیدمولوژی بر روی بیماری اندومتریوز آنچنان کار نشده است اما ممکن است که شرایط زندگی و نوع آب و هوا بر این موضوع تاثیرگذار باشد. دلبندی، درباره تحقیقات در دانشگاه علوم پزشکی ایران بر روی بیماری اندومتریوز گفت: بیش از ۹۰ درصد زنان ما از کمبود ویتامین D3 رنج می‌برند که بسیار ویتامین مهمی محسوب می‌شود و ما می‌خواهیم از آنالوگ های این بیماری استفاده کنیم و از آن برای درمان بیماری بهره ببریم. عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران تاکید کرد: ما در دانشگاه علوم پزشکی ایران ترکیب این ویتامین بی‌خطر را بر روی بیماری اندومتریوز مورد آزمون قرار دادیم و به نتایج خوبی نیز رسیده‌ایم که دو تا سه مقاله آن در ژورنال‌های معتبر چاپ شده است، هم‌اکنون نیز در انتهای کار هستیم و امیدواریم درمان این بیماری را با نام ایران ثبت کنیم.