، یکی از نکاتی که تقریبا اغلب ناظران و تحلیلگران و حتی رسانه های غربی در برهه زمانی کنونی در مورد آن اجماع نظر دارند، این مساله است که دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا در پرونده جنگ افروزی علیه کشورمان به بن بست خورده و صرفا با لفاظی های تهاجمی، سعی دارد زمان بخرد و راهی برای فرار از باتلاقی که در آن گرفتار شده بیابد. به بیان ساده تر، تقریبا اغلب رسانه های های غربی به این نکته اشاره دارند که ترامپ در مورد ایران در حال نوعی فرار رو به جلو است و به شدت از مقاومت ایرانیان شگفت‌زده شده است.

با این همه، به طور خاص ۳ دلیل را می توان در مورد دلایل غلط از آب درآمدن محاسبات ترامپ در پرونده ایران مورد اشاره قرار داد.

نخست اینکه ترامپ یک برداشت کاملا سطحی و غلط را در مورد مردم ایران و توانمندی های کشورمان در حوزه‌های مختلف به ویژه عرصه نظامی داشت. او تصور می کرد که ایران کشوری شکننده و آسیب‌پذیر است و می توان با چند عملیات ترور و حملات هوایی، نظام سیاسی آن را ساقط کرد. این در حالی است که خیلی زود متوجه شد این برداشت غلط بوده و القائات صهیونیست ها در رابطه با ایران همگی نادرست بوده اند. از این رو، عدم شناخت صحیح ایران و توانمندی هایش، اکنون به بلای جان ترامپ و متحدان سیاسی‌اش تبدیل شده است.

نکته دوم اینکه ترامپ بنیان رویکرد خود در رابطه با ایران را بر نمایش و تبلیغات گذاشته است. درست به همین دلیل است که پیاپی از واقعیت های میدانی مرتبط با ایران، سیلی می خورد. در حقیقت، او این تصور را داشت که با رویکرد همیشگی خود که مبتین بر حجم انبوهی از عملیات روانی و حدی از اقدامات میدانی است، می تواند ایران را به تسلیم وادار کند. با این حال، هرچه تاکنون کرده، ایران را قوی تر کرده که ضعیف نکرده است. از این منظر نیز ترامپ یک رویکرد شکست خورده را در رابطه با ایران بکار گرفته است. رویکرد که پیش از این غلط بودن آن در دوران حضور سایر روسای جمهور آمریکا در قدرت به عینه اثبات شده است.

و مساله سوم اینکه ترامپ هیچ پلن B در تقابل با ایران نداشت. او ساده لوحانه به معادله جنگ افروزی علیه ایران نگاه کرد و اکنون در حال مواجهه با  تبعات مهلک همین جنس از نگاه خود است. اساسا به همین دلیل هم است که بسیاری از نشریات غربی اذعان می کنند در شرایط کنونی ابتکار عمل دست ایران است و چندان نباید لفاظی‌های ترامپ را جدی گرفت.