، به تازگی شاهد یک اتفاق عجیب در رابطه با مسائل مرتبط با کشورمان بوده ایم. ماجرا از این قرار است که اتحادیه اروپا در بیانیه ای خواستار آن شده که ایران به اقدامات خود که جنگ در منطقه را تداوم می بخشند خاتمه دهد! این اتحادیه همچنین تحریم هایی را هم علیه کشورمان وضع کرده است. 

طرح این موضع از سوی اتحادیه اروپا در شرایطی انجام شده که ایران در مدت اخیر در چندین نوبت هدف حملات و اقدامات تجاوزکارانه آمریکا و رژیم اشغالگر قدس بوده است. این معادله از چند منظر قابل تامل است. 

اول اینکه باید از رهبران اروپایی پرسید آیا واقعا توقع دارند ایران زمانی که مورد تجاوز قرار می گیرد سکوت کند؟ آیا آن ها توقع دارند که ایران تسلیم درخواست های زیاده خواهانه کاخ سفید شود تا آن ها کشورمان را به ادعای خود صلح طلب بدانند؟ آیا این درخواست زیادی است که ایران تاکید دارد با کشورمان از موضع احترام برخورد شود؟ همین سوال های ساده بیانگر این واقعیت هستند که اروپا در معادله ایران به کل بر واقعیت ها چشم بسته است. 

نکته دوم اینکه به نظر می رسد بخش اعظم مواضع اروپایی ها علیه ایران مصرف داخلی دارد و بر آن است تا واقعیت های مرتبط با کشورمان را وارونه جلوه دهد. در حقیقت، در فضایی که منافع اروپا با اشغالگران صهیونیست و همچنین آمریکایی ها درهم تنیده است، سران اروپا راهی پیش روی خود نمی بینند جز اینکه با تحریف مسایل مرتبط با ایران، هم برای اسراییل و آمریکا خوش رقصی کنند و هم مانع از انفجار اعتراضات داخلی علیه خود شوند. 

و در نهایت اینکه اروپایی ها در شرایطی دست به طرح مواضع خصمانه علیه ایران می زنند که کشورمان اهرم های متعددی برای مجازات آن ها در منطقه غرب آسیا دارد. تسلط ایران بر تنگه هرمز و در عین حال نفوذ منطقه ای قابل توجه کشورمان در غرب آسیا، می توانند چالش های جدی را پیش روی رهبران اروپا قرار دهند. این موضوع خود از تغییر بسیاری از معادلات در وضعیت کنونی و البته آینده به نفع ایران حکایت دارد. پایداری کنونی ایران در برابر دشمنان نیز تضمین کننده منافع و امنیت ملی کشورمان در بلندمدت خواهد بود.