، دولت امارات به تازگی در حرکتی قابل تامل خروج خود از سازمان اوپک را اعلام کرده است. موضوعی که توجهات زیادی را به خود جلب کرده است. تقریبا اغلب رسانه های مطرح جهان این حرکت امارات را پوشش داده و سعی در واکاوی دلایل آن داشته اند. 

برخی به طور خاص تاکید دارند که این حرکت امارات را باید در قالب رقابت های آن با عربستان سعودی ارزیابی کرد. در این چهارچوب، اماراتی ها که معتقدند عربستان و روسیه بازیگران اصلی اوپک هستند سعی دارند خود را از قید محدودیت های این دو بازیگر به ویژه سعودی ها برهانند و دستورکارهای مطلوب خود را در حوزه صادرات نفت دنبال کنند. موضوعی که نمود عینی خود را در قالب خروج امارات از اوپک به نمایش گذاشته است. 

در عین حال، برخی نیز به این نکته اشاره دارند که امارات در سال‌های گذشته تلاش های زیادی را برای توسعه زیرساخت های استخراج و صادرات نفت خود انجام داده است. با این حال، مقررات حاکم بر اوپک و تعیین سهم برای هر کشور جهت صادرات نفت خود سبب شدن تا امارات با چالش های مختلفی در حوزه صادرات نفت خود به میزان مطلوبش رو به رو شود. این معادله نیز امارات را تحریک به خروج از اوپک کرده است. 

ورای همه این ها، در نتیجه جنگ رمضان، اقتصادهای غربی به شدت تشنه انرژی هستند. در این وضعیت، امارات با خروج از اوپک سعی داشته تا صادرات نفت خود به غرب و مخصوصا آمریکا را افزایش دهد و منافع کلانی را به جیب بزند. با این حال، مشکل تازه آن این است که با حملات اخیر صورت گرفته به بندر فجیره امارات و توسعه دامنه نظارت ایران بر تنگه هرمز و شامل شدن بنادر فجیره و خورفکان و ایجاد محاصره دریایی علیه این کشور، این طرح اماراتی ها نیز خیلی زود به بن بست خورده است. 

مجموع این مسایل یک واقعیت را فریاد می زنند و آن هم این است که جاه طلبی های امارات خیلی زود به بن بست رسیده و به نظر می رسد در ادامه راه چالش های جدی را برای آن ایجاد کند.