، سفر ناگهانی و از پیش اعلام نشده «لای چینگ ته»، رئیس جمهور تایوان به «پادشاهی اسواتینی» (سوازیلند سابق) در روز شنبه هشدار و خشم چین را در پی داشته و پکن این رفتار را به «عبور سراسیمه موش از خیابان» تشبیه کرد.

این سفر در حالی انجام ‌شده که چین بارها تأکید کرده تایوان جزئی جدانشدنی از قلمرو چین است و هیچ حقی برای برقراری روابط دولتی با سایر کشورها ندارد.

لای چینگ ته که سفر او به اسواتینی، کشور کوچکی با جمعیتی حدود ۱.۳ میلیون نفر، بدون هماهنگی با پکن و با استفاده از هواپیمای دولت اسواتینی انجام شد، در دیدار با «مسواتی سوم»، پادشاه اسواتینی اظهار کرد: «جمهوری چین یا همان تایوان یک ملت مستقل است و متعلق به جهان است و ۲۳ میلیون نفر جمعیت تایوان این حق را دارند که با جهان تعامل داشته باشند و هیچ کشوری حق جلوگیری از مشارکت تایوان در جهان را ندارد.»

مقامات تایوانی مدعی شده‌اند که پکن پیشتر تلاش کرده این سفر را متوقف کند. به ادعای آنها، چین ماه گذشته مجوز پرواز هواپیمای لای بر فراز سه کشور اقیانوس هند را لغو کرده بود. اسواتینی یکی از تنها ۱۲ کشوری است که هنوز روابط رسمی با مقامات تایپه دارد، در حالی که اکثریت قریب‌ به اتفاق کشورهای جهان، جمهوری خلق چین را به عنوان تنها نماینده قانونی کل چین به رسمیت می‌شناسند.

در واکنش به این سفر، دفتر امور تایوان شورای دولتی چین (سازمان متولی سیاست‌های چین در قبال تایوان) بیانیه‌ای تند صادر کرد و ضمن محکومیت شدید این اقدام، این سفر مخفیانه لای چینگ‌ ته را به «حرکت سراسیمه موش از خیابان» تشبیه کرد.

در بیانیه این دفتر آمده است: «لای چینگ ته با رفتاری پست همچون حرکت سراسیمه موش هنگام عبور از خیابان به اسواتینی خزید. این رفتار نکبت‌بار او جز اینکه مورد تمسخر جامعه بین‌المللی قرار خواهد گرفت؛ نتیجه‌ای در پی نخواهد داشت.»

همچنین شورای امور سرزمین اصلی تایوان (نهاد متولی سیاست‌های تایوان در قبال چین) نیز در پاسخ به انتقادات پکن، ادبیات دفتر امور تایوان چین را «ادبیات رکیک کوچه‌بازاری» و «بسیار کسل‌کننده» خواند که این اظهارات نیز خود واکنش‌های تندی را در رسانه‌های چین به دنبال داشته است.

به نوشته ایندیپندنت، یک مقام بلندپایه امنیتی تایوان که نامش را فاش نکرد از این سفر غافلگیرانه به عنوان الگوی «ورود سپس اعلام» یاد کرد و گفت این روش رایج در دیپلماسی سطح بالا برای به حداقل رساندن «ریسک‌های ناشی از مداخله نیروهای خارجی» است. این ادبیات در حالی به کار می‌رود که مقامات تایوانی به طور مستمر سیاست «چین واحد» را نقض می‌کنند.