، به تازگی و پس از حدودا دو ماه انسداد تنگه هرمز توسط ایران شاهد بوده ایم که مقام های کشورمان از آزادی عبور از تنگه مذکور تا پایان زمان آتش بس با آمریکا خبر داده اند. موضوعی که با بازتاب های گسترده ای همراه شده و به نظر می رسد در تحلیل آن باید دو نکته را مد نظر داشت. 

اول اینکه از همان نخستین لحظات پس از بازگشایی تنگه هرمز توسط ایران شاهد بوده ایم که دونالد ترامپ رییس جمهور آمریکا با توئیت زنی های مکرر خود سعی داشته اینطور القا کند که پیروز میدان شده و توانسته به یک موفقیت مهم و بزرگ به ضرر ایران دست یابد. 

با این حال این کل واقعیت ماجرا نیست. ترامپ در معادله جنگ علیه ایران به بن بست و شکست خورد و همین مساله موجب شد با ایران مذاکره و آتش بس کند. حال به طور طبیعی ترامپ برای عبور از بحران نیاز به این داشته تا به توافقی با ایران برسد و ژست پیروز بگیرد. مواضع اخیر ترامپ علیه ایران نیز در همین چهارچوب قابل درک هستند و چندان نباید آن ها را جدی گرفت. واقعیت این است که ایران بر تنگه هرمز مسلط است و این تنگه به روی کشتی های نظامی بسته و تهران بنای گرفتن عوارض از کشتی های عبوری را دارد. 

ورای همه این ها از یاد نبریم که قبل از جنگ رمضان ایران کارت تنگه هرمز را در اختیار نداشت و اکنون آن را در دست دارد. این خود یک موفقیت راهبردی برای کشورمان است. 

نکته دوم اینکه همین حالا نیز بسیاری در غرب اعتراف می کنند که ایران توانسته معادلات مطرح در زمینه عبور از تنگه هرمز را دچار تغییر کند. مسیرهای عبور و مرور از تنگه هرمز توسط ایران تعریف می شوند و قاعدتاً ایران برای ناوبری در تنگه و تامین امنیت آن باید امتیازاتی را دریافت کند. این امتیازات خود برای سالهای سال می توانند حامل منافع و دستاوردهای قابل توجهی برای کشورمان باشند. 

از این رو در فضای پساجنگ باید هوشیار و دقیق بود و فریب بازی های تبلیغاتی دشمنان را نخورد. جهان برای ایران به دوره قبل از ۹ اسفند ۱۴۰۴ و تجاوز اخیر به کشورمان برنمی گردد.