، در روزها و ساعات اخیر، شاهد اوج گیری تهدیدات دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا با محوریت یک ماجراجویی قریب‌الوقوع نظامی علیه کشورمان بوده و هستیم. رئیس جمهور آمریکا تاکید دارد که ایران باید طیفی از درخواستهای زیاده خواهانه کاخ سفید در حوزه های مختلف هسته ای، موشکی و منطقه ای را بپذیرد و در واقع در برابر آمریکا تسلیم شود. این در حالی است که تهران قویا این درخواست‌ها را رد می کند و بر منافع و امنیت ملی خود تاکید دارد.

با این همه، واقعیت این است که در عرصه سیاست داخلی آمریکا نیز واقعیت های معناداری وجود دارند که به سهم خود سعی دارند حمله آمریکا به ایران را به یک تله بزرگ برای رئیس جمهور این کشور تبدیل کنند. در این رابطه به طور خاص می توان به نقش دموکرات های آمریکایی و سکوت معنادار آن ها در مورد ماجراجویی احتمالی ترامپ علیه ایران اشاره کرد.

در واقع، اینطور به نظر می رسد که دموکرات های آمریکایی سعی دارند تا ترامپ پله پله به سمت اقدام نظامی علیه ایران حرکت کند و سپس زیر پای او را خالی کنند و هجمه ای گسترده را علیه وی در آستانه برگزاری انتخابات میاندوره ای کنگره آمریکا به راه بیندازند. دستورکاری که هدف اصلی و محوری آن ضربه زدن به ترامپ و ساقط کردن او و متحدانش در حزب جمهوریخواه از نردبام قدرت است.

این رویکرد دموکرات ها در نوع خود حامل دو پیام و نکته مهم است. اول اینکه این رویکرد نشان می دهد که تا چه اندازه در سیاست آمریکایی، احزاب سیاسی در این کشور نسبت به اصول انسانی بی‌اعتنا هستند و صرفا درگیر بازی های قدرت هستند. در حقیقت، آمریکایی ها که دهه ها است مدعی‌اند به اصول اخلاقی متعهدند و به انسانیت اهمیت می دهند، اکنون به عینی‌ترین شکل ممکن شاهد آن هستند که از یک سو رئیس جمهورشان یک کشور مستقل نظیر ایران را تهدید به حمله نظامی نامشروع می کند و در سوی دیگر، دموکرات ها با این مساله مخالفت چندانی نمی کنند تا این اتفاق بیفتد و سپس به واسطه آن ترامپ و متحدانش را از صحنه قدرت دور کنند و خود جای آن ها را بگیرند. این مساله یک سقوط بزرگ برای آمریکا است.

نکته دوم اینکه شخص ترامپ و جمهوریخواهان نیز به واسطه این رویکرد دموکرات ها با چالش های عدیده ای در هرگونه ماجراجویی علیه ایران رو به رو هستند. از این زاویه اگر به ماجرا نگاه کنیم، ایران دستی برتر و پُر را در تقابل با دولت آمریکا و ماجراجویی احتمالی آن علیه خاک خود دارد. موضوعی که البته مورد اشاره بسیاری از صاحب‌نظران بین‌المللی نیز است.