، کریس رایت در آخرین روز نشست وزرای آژانس بین‌المللی انرژی در پاریس اظهارات مذکور را مطرح کرد و اندکی پیش از آن نیز گفته بود این آژانس برای اینکه آمریکا به عنوان عضوی بلندمدت باقی بماند، نیاز به اصلاحات دارد.

توافقنامه پاریس ۲۰۱۵، کشورها را به «صفر خالص»، یعنی متعادل کردن کربن منتشر شده در جو و حذف آن از آن، متعهد کرد. آمریکا، هند و اتحادیه اروپا از جمله بزرگترین کشورهای منتشرکننده آلایندگی بودند که این توافق را تصویب کرده بودند.

رایت افزود که واشنگتن قصد ترک آژانس بین‌المللی انرژی را ندارد، زیرا در صورت خروج چین از این سازمان، همیشه این خطر وجود دارد که چین در این سازمان تسلط پیدا کند.

جنگ لفظی طولانی مدت

آژانس بین‌المللی انرژی که در سال ۱۹۷۴ برای تضمین امنیت عرضه نفت تاسیس شد، سال گذشته، زمانی که پیش‌بینی کرد اوج نفت -زمانی که تولید جهانی نفت خام قبل از ورود به یک کاهش برگشت‌ناپذیر به بالاترین نقطه خود می‌رسد - حدود سال ۲۰۳۰ رخ خواهد داد، با انتقاد دولت ترامپ مواجه شد.

اوپک هم آژانس انرژی را به ایجاد ترس و ایجاد خطر بی‌ثباتی در اقتصاد جهانی متهم کرد.

رایت پیش‌بینی آژانس بین‌المللی انرژی را «بی‌معنی» خواند.

این نهاد ناظر انرژی بعدا پیش‌بینی خود را تعدیل کرد و با یک تغییر لحن عمده، اعلام کرد تقاضا برای نفت می‌تواند تا اواسط قرن به رشد خود ادامه دهد.

بر اساس گزارش شبکه سی‌ان‌بی‌سی، با این حال، دانشمندان هشدار داده‌اند که اگر قرار است از بدترین بحران اقلیمی جلوگیری شود، میانگین دمای جهانی نباید بیش از ۱.۵ درجه سانتیگراد افزایش یابد. این آستانه به عنوان یک هدف بلندمدت حیاتی شناخته می‌شود زیرا احتمال وقوع نقاط اوج فراتر از این سطح بیشتر می‌شود. نقاط اوج می‌توانند به تغییرات چشمگیر یا تغییرات بالقوه برگشت‌ناپذیر در برخی از بزرگترین سیستم‌های زمین منجر شوند.