، یک رسانه آمریکایی به نقل از منابع آگاه مدعی شد رئیس‌جمهور ایالات متحده سناریوی عدم توافق با ایران را در دیدار با نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی مطرح کرده و هم‌زمان گزینه حمایت از اقدام نظامی علیه ایران را مورد بررسی قرار داده است.

بر اساس این گزارش، ادعا شده است که دونالد ترامپ در دیداری که در ماه دسامبر در اقامتگاه مارالاگو با بنیامین نتانیاهو برگزار شد، اعلام کرده در صورت شکست مذاکرات میان واشنگتن و تهران، از حمله اسرائیل به برنامه موشکی بالستیک ایران حمایت خواهد کرد.

در ادامه این ادعا آمده است که در ماه‌های پس از این دیدار، گفت‌وگوهای داخلی میان مقام‌های ارشد نظامی و اطلاعاتی ایالات متحده برای بررسی احتمال حمایت از دور جدیدی از حملات اسرائیل علیه ایران آغاز شده است؛ گفت‌وگوهایی که تمرکز آن‌ها نه بر توان عملیاتی اسرائیل، بلکه بر نحوه مشارکت و کمک آمریکا بوده است.

به گفته دو مقام آمریکایی، این بررسی‌ها شامل سناریوهایی نظیر سوخت‌رسانی هوایی به جنگنده‌های اسرائیلی و همچنین چالش‌های حساس مربوط به دریافت مجوز عبور از حریم هوایی کشورهای منطقه در مسیر احتمالی عملیات بوده است.

این در حالی است که اردن، عربستان سعودی و امارات متحده عربی به‌صورت علنی اعلام کرده‌اند اجازه استفاده از حریم هوایی خود را برای هیچ‌گونه حمله‌ای علیه ایران نخواهند داد؛ موضوعی که محاسبات عملیاتی هرگونه اقدام نظامی را با پیچیدگی جدی مواجه می‌کند.

در همین فضای دوگانه، وزیر امور خارجه آمریکا اعلام کرد: دیپلماسی در قبال ایران همچنان گزینه ترجیحی واشنگتن است. وی افزود: فرستاده ویژه ریاست‌جمهوری آمریکا و یکی از مشاوران ارشد کاخ سفید در گفت‌وگوهای غیرمستقیم با ایران مشارکت خواهند داشت.

هم‌زمان با انتشار این گزارش، وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران در رأس هیأتی دیپلماتیک تهران را به مقصد ژنو ترک کرد تا دور جدیدی از مذاکرات هسته‌ای غیرمستقیم و رایزنی‌های سیاسی را پیگیری کند؛ مذاکراتی که در چارچوب اعتمادسازی، تبیین خطوط قرمز و بررسی مسیر ادامه گفت‌وگوها انجام می‌شود.

تحلیل هم‌زمان این تحولات نشان می‌دهد سیاست آمریکا در قبال ایران بر دو مسیر موازی استوار شده است؛ از یک سو تأکید بر مذاکره و دیپلماسی و از سوی دیگر آماده‌سازی سناریوی عدم توافق و افزایش فشار از طریق تهدید نظامی. رویکردی که بیش از آن‌که پیام ثبات ارسال کند، بازتاب‌دهنده تردید راهبردی واشنگتن در مدیریت یکی از پیچیده‌ترین پرونده‌های سیاست خارجی خود است.

در چنین شرایطی، ادامه مذاکرات غیرمستقیم و تحرکات دیپلماتیک منطقه‌ای می‌تواند نقش تعیین‌کننده‌ای در مهار تنش‌ها یا ورود پرونده ایران به مرحله‌ای پرریسک‌تر ایفا کند.