، پیش‌نویس جدیدی که دولت آمریکا برای رأی‌گیری در شورای امنیت سازمان ملل متحد ارائه کرده، بُعد تازه‌ای از راهبرد واشنگتن در قبال بحران غزه و روند موسوم به «تشکیل کشور فلسطین» را آشکار می‌سازد. این طرح در ظاهر برای استقرار نیروی چند‌ملیتی در غزه تنظیم شده، اما از دید تحلیل‌گران خاورمیانه، به شکلی ماهرانه مسیر آینده منطقه را در چارچوبی از کنترل و مهار مقاومت ترسیم می‌کند.

بر اساس این پیش‌نویس، قرار است پس از اجرای اصلاحات در تشکیلات خودگردان فلسطین «شرایط تعیین سرنوشت مردم فلسطین و تشکیل دولت مستقل» فراهم شود. در بندهای تکمیلی، از تشکیل نیروی امنیتی چندملیتی با همکاری اسرائیل و مصر سخن رفته که مأموریت آن «جایگزینی حکومت حماس» عنوان شده است.

اما منتقدان این طرح می‌گویند هدف واقعی واشنگتن نه برقراری صلح پایدار، بلکه تحکیم وضع موجود و جلوگیری از هرگونه تغییر واقعی در معادلات قدرت است. آمریکا در چهارچوب فشارهای شدید لابی‌های صهیونیستی و رقابت ژئوپلیتیکی با چین و روسیه، ناچار شده میان دو اولویت خود تعادل برقرار کند: از یک‌سو حفظ تفوق نظامی رژیم صهیونیستی و از سوی دیگر نمایش ظاهری از بازسازی نظم سیاسی در غزه.

در همین حال، بنیامین نتانیاهو و وزرای تندرو دولت تل‌آویو آشکارا با هر طرحی که به تشکیل کشور فلسطین اشاره کند مخالفت کرده‌اند و تلاش دارند از طریق مذاکرات پشت‌پرده، همه پیش‌نویس‌های بین‌المللی را از محتوای الزام‌آور خالی سازند. هدف رژیم، حفظ آزادی کامل عملیات نظامی در غزه و کرانه باختری و تداوم اشغال در پوشش «حفظ امنیت» است.

در این میان رسانه‌های آمریکایی نیز هشدار داده‌اند که تداوم تسلیم واشنگتن در برابر فشارهای تل‌آویو نه‌تنها اعتبار دیپلماتیک آمریکا را در سطح بین‌المللی از بین می‌برد، بلکه آن را در برابر اجماع جهانی به انزوا می‌کشاند. موسسات پژوهشی وابسته به کنگره تأکید کرده‌اند وابستگی بی‌قید‌وشرط به اسرائیل، واشنگتن را به جایگاه «مدیر بحران» و نه «میانجی صلح» تنزل داده است.

در سوی دیگر، ترکیه، مصر، عربستان سعودی، قطر، امارات، اردن، اندونزی و پاکستان در اقدامی هماهنگ اعلام کرده‌اند که از این پیش‌نویس حمایت می‌کنند؛ اقدامی که از دید تحلیلگران، با هدف کاهش هزینه‌های سیاسی مخالفت با آمریکا و حفظ نقش منطقه‌ای هر یک از این دولت‌ها صورت گرفته است.

با این حال، گسترش موج به رسمیت شناختن کشور فلسطین در اروپا و رشد چشمگیر همدلی افکار عمومی غرب با مردم غزه، نشان می‌دهد تغییر ژرفی در افکار عمومی جهانی در حال شکل‌گیری است که می‌تواند دیوار تبلیغات صهیونیستی را در سال‌های آینده فرو بریزد.

در نتیجه، هرچند این پیش‌نویس در ظاهر تلاشی برای بازگرداندن نظم و ثبات به غزه معرفی می‌شود، اما در واقع بخشی از توطئه‌ای ساختاری برای مشروعیت‌بخشی به اشغال و خلع قدرت از نیروهای مقاومت است؛ تلاشی که اگر با مقاومت دیپلماتیک و مردمی در سطح منطقه روبه‌رو نشود، می‌تواند نظم جدیدی بر پایه سلطه و وابستگی را جایگزین حقوق واقعی ملت فلسطین کند.