، به تازگی شاهد یک تحول قابل تامل با محوریت مذاکرات غیرمستقیم هسته ای میان ایران و آمریکا بوده ایم. در این راستا، رهبر معظم انقلاب در موضع گیری تاکید کرده اند که مسوولان آمریکایی بهتر است از یاوه گویی در رابطه با مساله هسته ای ایران خودداری کنند. ایشان به این مساله اشاره داشته اند که تاکید آن ها بر اینکه اجازه نمی دهند ایران غنی سازی اورانیوم داشته باشد، غلطِ اضافی است و در ایران کسی منتظر گرفتن اجازه از طرف آمریکایی یا قدرت های غربی نیست.

ایشان همچنین به این مساله اشاره داشته اند که به نظر نمی رسد مذاکرات جاری با آمریکا به دستاوردی برسد. موضوعی که به نظر می رسد تا حد زیادی نتیجه رویکردهای زیاده خواهانه دولت آمریکا است. با این همه، طرح این موضع گیری ها از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی، یک پیام قاطع به واشینگتن بوده است. رهبر انقلاب اسلامی از این رهگذر به غربی ها و مخصوصا افکار عمومی جهان این پیام را دادند که توهمات بیجا آن ها را به طرح مواضع متوهمانه علیه ایران سوق داده است. به عنوان مثال، در مدت اخیر بارها و بارها گفته شده که ایران از نظر قدرت نظامی و سیاسی و نفوذ منطقه ای به شدت ضعیف شده است.

این در حالی است که کشورمان هم در عرصه میدانی و هم در قالب موضع گیری هایی مقام های ارشد کشورمان نظیر آنچه اخیرا رهبر معظم انقلاب فرموده اند، اثبات کرده که چنین نیست و طرف های غربی صرفا علیه ایران یاوه‌گویی می کنند. این موضوع از منظر جنگ نرم و خنثی سازی طرح های دشمنان علیه ایران، حامل نکات مثبت و قابل توجهی است. ورای همه این ها، ترامپیست ها خود را آماده دستیابی به یک توافق قابل توجه کرده بودند که در قالب آن، منافع آمریکا بر منافع کشورمان غلبه خواهد کرد.

ترامپ سعی داشت نشان دهد که در مساله ایران به یک دستاورد بزرگ خواهد رسید و بر آن بود تا آن را به مثابه سمبل کفایت سیاسی خود به افکار عمومی آمریکا و جهان ارائه کند. این در حالی است که مواضع قاطع اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی، تا حد زیادی این طرح و برنامه رئیس جمهور آمریکا را بر باد داد و برعکس، به یک رسوایی تمام عیار برای وی تبدیل شد. اکنون ترامپ حتی از موضع مذاکراتی دولت بایدن در رابطه با پرونده هسته‌ای ایران نیز وضعیت بدتری را دارد.

البته که این قاطعیت، همانقدر که برای ایران اقتدارآفرین و قدرت ساز بوده، برای طرف آمریکایی تحقیر کننده بوده است. همان کنشگری که در ماه های اخیر به شیوه های گوناگون سعی داشته ایران را کشوری ضعیف توصیف کند که می توان به آن یک توافق جدید هسته ای را تحمیل کرد.