، براساس داده‌های رسمی مرکز آمار، نرخ تورم کالاهای خوراکی، غیرخوراکی و خدمات در ایران از سال ۱۳۹۵ تا پایان سال ۱۴۰۳ رشد قابل‌توجهی داشته و از ۶.۹ درصد به ۳۲.۵ درصد رسیده است. این یعنی طی ۹ سال گذشته، سطح عمومی قیمت‌ها حدود پنج برابر افزایش یافته و تورم به یکی از مؤلفه‌های پایدار اقتصاد ایران تبدیل شده است.

در سال‌های ابتدایی دوره مورد بررسی، تورم کمتر از ۱۰ درصد بود؛ اما از سال ۱۳۹۷ با رشد شدید نرخ ارز و آغاز تحولات تورمی، میزان تورم به ۲۶.۹ درصد رسید. در سال‌های ۱۳۹۸ و ۱۳۹۹ این افزایش ادامه یافت و به ترتیب به ۳۴.۸ و ۳۶.۴ درصد رسید.

در سال‌های ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ تورم به اوج خود در دهه اخیر رسید و به ترتیب ۴۰.۲ و ۴۵.۸ درصد ثبت شد؛ اما از سال ۱۴۰۲ روندی نزولی آغاز شد و نرخ تورم با تعدیل در بازار کالا و خدمات به ۴۰.۷ درصد کاهش یافت. در پایان سال ۱۴۰۳ نیز رقم ۳۲.۵ درصد گزارش شد که نشان‌دهنده کند شدن آهنگ رشد قیمت‌هاست.

میانگین تورم کشور طی بازه ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۳ حدود ۳۰ درصد بوده است. کارشناسان معتقدند این سطح بالا از تورم ساختاری، حاصل ترکیب ناترازی بودجه عمومی، نوسانات ارزی، و رشد نقدینگی در سال‌های اخیر است.

آمار ماهانه سال ۱۴۰۳ نیز حاکی از ثبات نسبی است؛ نرخ تورم کالاها و خدمات در مهر همان سال ۳۳.۶ درصد، در آبان ۳۳.۱ درصد، در آذر ۳۲.۵ درصد و تا اسفند در محدوده ۳۲.۵ درصد باقی ماند. اما مقایسه مهر ۱۴۰۳ با مهر ۱۴۰۴ نشان می‌دهد تورم سالانه با ۵.۳ درصد افزایش به ۳۸.۹ درصد رسیده است که زنگ هشدار تازه‌ای برای سیاست‌گذاران اقتصادی محسوب می‌شود.