، دور دوم مذاکرات هسته ای ایران و آمریکا با میانجی‌گری دولت عمان، به تازگی در رُم پایتخت ایتالیا برگزار شد. مذاکراتی که همچون دور نخست، بسیاری از پیشرفتِ آن صحبت کرده و آن را مثبت و سازنده توصیف کرده اند. توافق شده که تیم های فنی ایران و آمریکا در هفته جاری، مذاکرات کارشناسی را آغاز کنند و زمینه را برای دور سوم مذاکرات دیپلمات های ارشد ایران و آمریکا فراهم کنند.

تقریبا اغلب تحلیلگران و البته مقام های دولتی به این نکته اشاره دارند که امکان توافق وجود دارد و البته که شرایط مساعدی نیز برای حصول یکچنین توافقی به وجود آمده است. در این راستا، اینطور به نظر می رسد که در صورت حصول یک توافق(که بدون تردیدی با ایستادگی دیپلمات های کشورمان، حافظ منافع ملی ایران نیز خواهد بود)، اقتصاد ایران و به طور خاص بخش صادرات نفت کشورمان با واقعیت های تازه ای رو به رو خواهد شد. واقعیت هایی که می توانند حامل منافع جدی برای کشورمان باشند. در این رابطه به طور خاص توجه به ۲ سناریو ضروری به نظر می رسد.

اول اینکه رفع موانع از صادرات نفت ایران می تواند در نوع خود بازار فروش نفت کشورمان را رقابتی‌تر کند. نفت خام ایران جزو باکیفیت‌ترینها در دنیا است و مشتریان زیادی دارد. در سال های گذشته، با توجه به فشارهای تحریمی و اقتصادی علیه کشورمان، ایران مشتریان محدود و مشخصی را در حوزه صادرات نفت خود داشته که عمدتا نیز نفت کشورمان را با قیمت های ترجیحی و با تخفیف خریداری کرده اند.

حال در صورت رفع موانع از صادرات نفت ایران، کشورمان می تواند بازار فروش نفت خود را متنوع‌تر کند و البته که در زمینه دریافت درآمدهای حاصله از آن نیز وضعیت به مراتب بهتری را هم پیدا کند. ورای همه این ها، دسترسی کشورمان در سایه کاهش تحریم های بانکی به این منابع مالی بهتر خواهد شد و این موضوع از چشم‌اندازی کلان برای اقتصاد ایران بسیار مفید است.

نکته دوم اینکه رفع یا کاهش تحریم ها عیه ایران می تواند بسترهای مساعدی را برای جذب سرمایه گذاری خارجی به بخش انرژی و به طور خاص صنعت نفت کشورمان فراهم کند. صنعت نفت و گاز ایران به حدودا 250 میلیارد دلار سرمایه گذاری نیاز دارد که این رقم باید از محل سرمایه‌گذاری بخش خصوصی و مخصوصا سرمایه‌گذاری خارجی تامین شود.

این مهم محقق نخواهد شد مگر با رفع تحریم ها علیه ایران. موضوعی که می تواند ثمره یک توافق احتمالی میان ایران و آمریکا با محوریت پرونده اتمی کشورمان باشد. آنچه در این میان مهم است و البته که منابع آگاه اعلام کرده اند ایران هم معطوف به آن است، بحث دریافت تضمین های معتبر از سوی ایران از طرف آمریکایی است. تضمین‌هایی که صرفا چشم اندازهای مثبت توافق را برای ایران تبدیل به یک رویای محقق نشده نکنند بلکه ایران اطمینان داشته باشد که می تواند از مزایای یک توافق به ویژه در حوزه صنعت نفت خود بهره ببرد.