، در ماه های گذشته، بسیاری از محافل معتبر انرژی بین المللی، بر افزایش تولید و فروش نفت ایران تاکید داشته اند. به طور خاص نشریه فایننشیال تایمز به این مساله اشاره کرده که ایران توانسته تولید روزانه نفت خود را به بیش از ۳ میلیون و ۳۰۰ هزار بشکه در روز برساند. در عین حال، موسسه بین المللی انرژی نیز تصریح کرده که ایران روزانه بیش از ۱.۵ میلیون بشکه نفت خود را به فروش می رساند که در هر دو حوزه، ایران افزایش قابل ملاحظه ای را در قیاس با دوره قبل از اعمال فشارهای حداکثری علیه کشورمان پس از خروج یکجانبه دولت ترامپ از توافق برجام، تجربه کرده است.

موضوعی که عملا محدودیت های تحمیلی علیه ایران در بحث فروش نفت کشورمان و وعده غربی ها جهت رفع این محدودیت ها در قالب توافق برجام را به یک امر زائد و بی معنی تبدیل کرده است. با این همه، به تازگی مقام‌های ارشد حوزه انرژی کشورمان به این مساله اشاره داشته اند که تهران هدفگذاری تولید روزانه ۴ میلیون بشکه نفت را در دستورکار قرار داده است. عددی که در نوع خود در سال های اخیر یک رکورد قابل ملاحظه برای کشورمان محسوب می شود که تحقق آن می تواند پالس های معناداری را به دشمنان و معاندان با کشورمان نیز ارسال کند.

با این حال، یک سوال مهم و محوری در این میان مطرح می شود و آن این است که این هدفگذاری تا چه حد منطقی و یا به بیان ساده تر، شدنی است؟ حداقل به ۲ دلیل عمده و مهم، به نظر نمی ردسد که این هدفگذاری با موانع حجدی در آینده جهت محقق شدن رو به رو شود.

اولا، ایران در طی ماه های گذشته به صورت پیوسته و تدریجی توانسته روندی صعودی و رو به رشد را از افزایش تولید نفت خود به ثبت برساند. معادله ای که نشان می دهد تهران از ظرفیت های لازم و کافی جهت افزایش تولید نفت خود برخوردار است. بر اساس جدیدترین آمارها و اطلاعات نیز، اینطور اعلام شده که ایران در ماه اخیر میلادی هم توانسته روزانه هفت هزار بشکه به تولید روزانه نفت خود بیفزاید.

از این رو، به نظر می رسد که با توجه به نیازهای روزافزون بازار انرژی جهان، ایران کاملا در راستای تحقق چشم‌انداز مطرح برای خود در حوزه تولید نفت حرکت می کند و البته که به موازات این موضوع، برای نفت خود در بازارهای بین المللی نیز مشتریانی را فراهم می سازد.

دوم اینکه هیچ چشم انداز روشنی از کاهش منازعات ایدئولوژیک و ژئوپلیتیک میان قدرت های جهانی در عرصه بین المللی نیز قابل مشاهده نیست و انتظار می رود که تنش ها میان آن ها بیشتر و بیشتر هم شود. حال در این فضا، بدون تردید اثر تحریم های نفتی و حوزه انرژی از سوی غرب علیه کشورمان تا حد زیادی کاهش می یابد. معادله ای که آن هم در نوع خود تسهیل کننده افزایش تولید نفت کشورمان و ایجاد بازارهای صادراتی جدید برای تهران خواهد بود.